Ağlarken bir şey hissetmedim ama içimde bir yerler kimsesiz kaldı.

sen uykumun en güzel yerinde hatırama düşüp beni uykusuz bırakansın.

sen nerden bileceksin kahkahanda dolanan o çocuksu tınıyı ve nasıl bileceksin içinde yeşeren o olgun adama rağmen yer edinen veledi.

Sesine ihtiyaç duyduğum saatler

Sikicem şimdi geniş geniş oturup bacağını bacağıma değdiren erkekliğini

Herkese günaydın, sen otur ağla bensizliğin yakıcılığına uyanamamış olmaya.

Ben kötü hissedince ondan başka kime gidilir bilmiyorum.

Kışta bile üşümedim içim yanınca

Sen benim dünyanin tekrar güzel olabileceğine olan inancımı kırdın can içim.

Toplu taşımaya bindim, bir amca teyzenin yanına oturacaktı, teyze "burası dolu" dedi amcanın arkasında ben vardım amca yürüyünce "gel kızım buraya otur" dedi. Bizim güncel erkek nefreti qkskqoslqnsk

Kabullenmiş ama henüz özgürleşememiş bir yas

Beyni olmadan yoluna devam ettiğini düşündüğüm bir kaç insana benzer mahlukat var

Odanın köşesinde bir çocuk, yüzü dizlerine çökük. Omuzları fazlaca sönük. Hıçkırıyor zannımca, nasıl da içli içli. Hıçkırıkları yankı yapıyor evin içinde, duvarların bazı yerleri soyulmuş. Küçük yumruk izleri ile dolu, fazla öfkeli bu çocuk. Ellerinin üstü yara, parmaklarının arasında hafif uzamış saç tutamları. Alışmış kendi sırtını kendi sıvazlamaya, alışmış saçlarını kendi okşamaya. Alışmış evin sessizliğinde sessizce boğulmaya. Bir gıdım nefes için ayırdı eşsiz yüzünü dizlerinden. Yanakları kızarmış, sık nefes alıp vermesinden dolayı dudakları aralanmış, gözleri çakmak çakmaktı. Doğrulduğundan mütevellit boş kalan avuçları alacağı şekli bilirmişçesine sıkıca kapanıp küçük bir yumruğa dönüştü. Yanaklarında yol çizen damlanın içimde yarattığı yıkımın garipseyişindeyim. Göğsümün başını koyabilmesi için cayır cayır yanmasında ki şaşkınlıktayım. Söyle küçük çocuk, benim göğsüm ne zaman tenini tenime mühürledi de bu denli yanıyor? Söyle küçük çocuk ben ne zamandan beri yaralarından öpmek için burdayım? Konuş benimle kendini suçlarken tüm Dünya'nın yükünü sırtlanmış çocuk. Konuş, inadından ödün vermeyip susmaya yemin etmiş küçük. Konuş artık, konuş. Bu suskunluk sana bile fazla, bu acı seni bile aşar. Konuş, söz dinleyeceğim seni.

Tavanda bulunan çizgilerin kaçıncısındayım bilmem, kulağıma kaçan kaçıncı gözyaşı damlası bilmem, aldığım nefesin ciğerime yetemeyişiyle kaçıncı baş dönmesi bilmem, seni hangi düşüncenin ağırlığında katlettim zihnimde bilmem. Ve kaçıncı kez dirilişin içimde en çok onu bilmem.

Göğsüne uzansam herşey son bulacak biliyorum.

Bıçağın kenarından ihanetin akıyor