İnsan İnsanın Gönül Yarasına Kördür

"sen beni anlamadın ahu'm. ben sana gelemem ki yaram var diye. yaram sensin benim."

kalbimin fay hattı kırıldı. bundan sonra aynı sokakta yürümeyelim. benim seni koruyabileceğim her sığınak bir bir yıkıldı. kendine bir ev bul ve uslu bir çocuk ol. taş attığın o camlara, gün gelir kış olur, üşüyorum diye ağlarsın.

bana çok geç kaldın. bir yol kadar değil, bir dağ, bir şehir, bir ülke kadar değil, bana bir ölüm kadar geç kaldın. şimdi istediğin yere sür atları, ben toprağına çiçek bırakılacak kadın değilim.

kalbimi tekmelediğin kadar annenin karnını tekmeleseydin seni doğururken bu kadar içten bağırır mıydı acaba.

'Ne olursun uyandır bu rüyadan baba beni, çok zor durumdayım çok karışık burası eğer uyandıramıyorsan,göm beni buraya baba ben kaldıramam dayanamam daha fazla.'

'Ne olursun uyandır bu rüyadan baba beni, çok zor durumdayım çok karışık burası eğer uyandıramıyorsan,göm beni buraya baba ben kaldıramam dayanamam daha fazla.'

“Altı yıldır gidelisin, altmış yıldır kanıyor yaram..”

Kimse gerçek beni bilmiyor.Kimse odamda kaç kez oturup ağladığımı, kaç kez umudumu yitirdiğimi, kaç kez delirecekmişim gibi hissettiğimi bilmiyor.Ne zaman üzülsem aklımdan geçen düşünceleri ve ne kadar korkunç olduklarını kimse bilmiyor...

Bazen ben babama bişey demeden benim gözümden anlıyor ya bazı şeyleri o zaman anlıyorum ben herşeyi

birinin bana verebileceği en güzel şey öncelik... herkesten ve her şeyden önde tutulmak

Yaşıyorum Alexis, yaşayanlara karşı, yaşadıklarını sananlara karşı yaşıyorum.

Sende yaşamalısın Alexis, aslında öldüğüm gerçeğini tek başıma kaldıramam.

Kim için yaşayabilirim, hangi gaye için? Neyi arayacağım? Ne için savaşacağım? Neyin rüyasını göreceğim? Hayatın çiçekleri döküldü, sadece dikenleri kaldı.

Birine sarılıp ağlamak istiyorum abi çok doldum artık.