lilith..

“mutlu olmamız için gerekli her şeye sahibiz, ama mutlu değiliz. bir şey eksik”

Sen gelmesi gitmesi bir, el kadar adamdın Ben annem hariç sevdiğim her şeyde yanıldım Olmayacak yerlerde biteviye kalırdın Her yeni gün umutla geleceksin sanırdım Böyle böyle gölgene razı oldum, alıştım Ben annem hariç sevdiğim her şeyde yanıldım  

Bir Çin atasözü diyor ki; “Kopan bir ipe sımsıkı bir düğüm atarsanız, ipin en sağlam yeri artık bu düğümdür; ama ipe her dokunuşunuzda canınızı acıtan nokta da orasıdır.” Hayat, bu düğümlere verdiğimiz anlamların bütünüdür biraz. Koparttığımız her bağ, can yaksa da güçlendirir.

Evet çok düşünen biriyim, en küçük detayı bile günlerce düşünen, en çok da kendi kendine konuşan biri. Dağınığım, bazen en sevdiğimi bile itecek kadar sinirliyim. Çoğu zaman herkesten kaçmak için çabalayan, çok uyuyan biriyim. Ama bak.. bir yanım hep hayat dolu, hayal dolu. Gülmekten karnı ağrıyan, yağmurlu günleri seven, sabah kahvaltılarının delisi olan bir kız çocuğuyum aynı zamanda.. Ve bu kız çocuğu iki yanıyla da dizlerini karnına çekip oturacak yamacında kocaman gülümseyerek, kocaman gülümsemeni bekleyerek.

mükemmel..

ben senin kalbime bıraktığın tadın,müptelasıyım

kanlı memleketime, en engebeli coğrafyalara ve göğsümü delik deşik eden o sınırlara rağmen, şu kuytu sokakların duvar diplerine sinmiş yaşlar ve islere.. avuç içleri hep terli, hep nasırlı, hep sızlayan insanlar arasından, şehir sisliyken, evimin ve ellerimin çatlakları artıyorken üstelik..

gir içeri. kapat şu kapıyı. sonuna kadar açık. içerisi ısınmıyor. diye bağıran içimdeki anneyle. kırılma sesi duydukça, tabak, çanak.. dudağını büküp ağlayan çocukla.. kaşları çatık, fısıltısından dahi gürültü akan bir babayla. ve hep titreyen o kadın olarak. ‘gövdemde kırmızısı gölgelenen o yangın sensin.‘lerle çağıldıyorum. biliyorum. duyuyorsun.

Beni bana unutturmuşsunuz.

"Sen bu çirkin dünyanın, pencere önü çiçeğisin.."

öylesine bir yerin öylesine bir yerinde. hava biraz soğuk, ellerin biraz üşümüş. ne diyeceğini bile bilmeden. üstelik saatlerdir kahkahalarla etrafa neşe saçmışken. öylesine bir yerin öylesine bir yerinden kaçıp gitmek istedin ya birdenbire. ben seni anlıyorum bana da olmuştu ondan. uzun süre sonra bile göremediğin tüm arkadaşlarının, soyadını hatırlamadığın sevdiklerinin, eskiden taşlarını tanıdığın kaldırımların, dolabının, ellerinin, o güzel güzel dostluklarının arasından bir yerden hiç eksik olmayan o duyguyu biliyorum. aklımın iplerini evet saldım. iki uçlu bıçaklar seni de affetmemiş. artık bir öpücüğün can yakabileceğini öğrendiğini, ânın değerini bildiğini biliyorum. durum böyleyken nelerin seni alıp nereye götüreceğini düşünme sakın ben düşünmüştüm hiç güzel olmamıştı. onları unut. şeyi hatırla, bir şarkı çalıyordu. gülümseyen birkaç insan sarışın bir köpeğe bakıyordu. sen orada öylesine otururken neler olup bitti de bu zamana kadar böyle geldim diye düşündün. çayının dibini içtin. sigara içesin gelmedi. adım atar gibi oldun, hareket edesin gelmedi. öylesine birkaç dakika bekledin. yeni bir çay söylemedin. elindeki bardağı bırakmadın. derin bir nefes aldın ve düşündün. onu hatırla. diyorum ki işte öyle düşünme bir daha ben düşündüm hiç güzel olmuyor. boş ver bunları.