Zanim osądzisz drugiego człowieka, zastanów się, dlaczego jego zachowanie wywołuje w Tobie aż tyle emocji.

Czuję się naprawdę bezpiecznie dopiero wtedy, gdy nie muszę wybierać słów, ukrywać emocji ani udawać silniejszej, niż jestem. Dla mnie właśnie tak wygląda prawdziwa bliskość. Nie idealna. Prawdziwa.

Najłatwiej powiedzieć, że zabrakło siły. Czasem jednak nie brakuje siły. Brakuje chęci, nadziei albo drugiej osoby, która również chce zawalczyć. Relacji nie da się uratować w pojedynkę. Nawet jeśli bardzo bym tego chciała.

I niech ten co nie potrafi Cię wybrać, już nigdy więcej Cię nie odnajdzie.

Czasami chciałabym rozdawać rozum. Nie dla pieniędzy. Z czystej litości.

Są wspomnienia, które nadal bolą. Są też takie, które wywołują uśmiech. Wszystkie mają swoje miejsce, ale żadne nie powinno zatrzymywać mnie w miejscu. Nawet najpiękniejszy rozdział kiedyś trzeba zamknąć.

Ktoś kiedyś pojawi się w twoim życiu i zamiast dawać gotowe odpowiedzi, pomoże ci odnaleźć własne.

Najłatwiej ocenia się innych z wysokości własnego ego.

Mówią, że po alkoholu ludzie dzwonią do tych, którzy są im naprawdę bliscy. Nie dlatego, że nagle zaczynają kochać bardziej, ale dlatego, że na chwilę milkną wszystkie maski. Zostaje tylko to, za czym naprawdę tęsknią i o kim myślą, gdy przestają udawać, że wszystko jest w porządku. Trzeźwość często pilnuje dumy. Alkohol częściej pilnuje szczerości. I choć nie usprawiedliwia żadnych zachowań, czasem pokazuje, kogo serce wybiera, zanim rozum zdąży je uciszyć.

Upadki uczą więcej niż łatwe zwycięstwa. Choć mają wyjątkowo kiepski sposób przekazywania tej wiedzy.

Czasem trzeba przejść przez ciemność, żeby naprawdę docenić światło.

Nie pozwól, żeby ktoś traktował Cię jak coś oczywistego. Prawdziwe uczucie nie polega na pięknych słowach, ale na codziennym wyborze. Ktoś, komu naprawdę zależy, nie będzie szukał wymówek. Będzie szukał sposobu, żeby być obok.

Najboleśniejsze zdrady nie dzieją się za plecami. Dzieją się obok ciebie, gdy jeszcze wierzysz, że wszystko jest w porządku.