Everything that kills me makes me feel alive.

“Dış görünüş önemli olmasaydı uğur böceğini sevdiğin gibi hamam böceğini de severdin. ”

bu konuyu seninle dudak dudağa konuşmak isterim

Siz anlaşılmak değil sadece onaylanmak istiyorsunuz. Yaptığınız yanlış bile olsa size eline sağlık densin istiyorsunuz. Anlaşılmak ve anlaşmak böyle bir şey değil. Bu yüzden yanlışa yanlış diyen kimseye tahammülünüz yok.

Şu dökülen yaprakları görüyor musun? İnsanlar o yapraklar gibidir. ömrümüz bir mevsim. Dallarımıza tutunarak rüzgarda süzüldüğümüz anlar kar kalacak yanımıza. Sonra birgün devrimiz dolacak, birileri gelip süpürecek bizi düştüğümüz yerden. Şanslıysak cenazemizi birileri uğurlayacak, değilsek sakince asıl geldiğimiz yere döneceğiz. İnsan unutulmak üzerine yaratılmış bir canlıdır. Tüm hikayeler bitmek için başlar. Bütün cümleleri bir yerde noktalamak için kurarız. tüm yolculuklarımız sonunda soluklanacak bir yere ulaşmak içindir. Sonu olmayan tek şey, sonların kendisi…“

Keşke iyi dostlar biriktireceğime dolar biriktirseydim

Ağaçların, evlerden daha yüksek olduğu bir yerde yaşamak istiyorum.

Sevmesini bilene kahverengi gözler bile okyanus olur .

Birine kırgınlığını anlattığında, benzer durumu yaşamamışsa eğer, seni bir yere kadar anlayabiliyor. Oysa aynı yerden yara almış insan aynı mı, sadece anlamıyor, hissediyor seni. Biliyorum ben de oradaydım der gibi bakıyor. O bakış insanın sırtını yasladığı en güvenli yer işte.

Benim atlamayı düşündüğüm balkonlarda, siz pazar kahvaltısı yapıyorsunuz. Hayat adil değil.

Sadece benim ittirmemle kıpırdayabilen şeyleri bayır aşağı bırakıyorum, hadi bakalım