KH

Araşdırmalara görə, bağışlamamaq ya çox sevməklə, ya da çox nifrət etməklə əlaqəlidir. Ortası yoxdur.

Bağışlamamaq içinizdəki ədalətə inancınızdır.

Bağışlamamaq sizə çəkdirilən acıya hörmətinizdir.

Bağışlanmamalı insanı əgər bağışlayırsınızsa, ağladılan uşağın, yaxud özünüzün göz yaşlarında pay sahibi olursunuz.

Bəs bunda qürur var? Əlbəttə, var. Amma bir göz qırpımında sevgidən nifrətə çevrilmiş hislərimdə niyə qürursuzluq edim ki? Niyə edəsən ki?

Mən bağışlaya bilmirəm. Bağışlamıram. Bununla yaşaya bilərəm. Emosional və zəif insanlar kimisə, nəyisə bağışlaya bilmədikdə bu onlarda ağır bir yükə, problemə çevrilir. Amma mən bu qətiyyətlə və kinlə özümü daha çox yüngülləşmiş hiss edirəm. Sevgim qədər nifrətim də müqəddəs imiş...