Junior.

T a k e m e b a c k t o t h e n i g h t w e m e t.

Ελπίζοντας να προσέχεις μη σκοντάψω 

Όχι για να φοβάμαι

Είναι να ξέρεις

Πως εγώ δεν σε ξέχασα.

Και ας ήμουνα εγώ

μόλις πάνε να αγοράσουν κρασί να πιάνουν ασυναίσθητα το κόκκινο ημίγλυκο που κουβάλαγες μαζί σου κάθε φορά που πήγαινες σπίτι τους

να έχεις συνήθειες, να μην σε ξεχνάνε

μόλις πάνε να αγοράσουν τα τσιγάρα τους, τα πρώτα που θα ψάχνουν στο βάθος στο περίπτερο να είναι τα δικά σου. και μετά την μικρή παύση, να κουνάνε το κεφάλι τους και να λένε διστακτικά τα δικά τους, σαν να είναι λάθος που δεν θα πάρουν τα δικά σου

να έχεις συνήθειες, να μην σε ξεχνάνε

όταν περπατάνε ασυναίσθητα να πατάνε μονάχα στις γραμμές που έχει το πεζοδρόμιο σαν να κάνουν ισορροπία σε τεντωμένο σκοινί, όπως έκανες εσύ

"Sometimes life is stranger than fiction, but sometimes it's incomparable in other ways. Sometimes it's heaven that the false fire of imagination could never capture."

Όσο και αν πιστεύω ότι είμαι πολύ ώριμη, είμαι ανώριμη. Όσο και αν δεν το βλέπω, όσο και αν δεν το πιστεύω. Φέρομαι ανώριμα. Ίσως και όλοι. 

Κάποιες φορές οι ανασφάλειες νικάνε την λογική μου υποσυνείδητα. Κάποιες φορές δίνω παραπάνω έμφαση σε πράγματα που δεν θα έπρεπε. Κάποιες φορές δυσκολεύομαι να διαχειριστώ τα συναισθήματά μου και επομένως τον ίδιο μου τον εαυτό. Μπορεί να φταίει ότι δεν έχω μάθει να το κάνω. Δεν έχω πολύ εμπειρία. 

Μπορεί θεωρητικά να έχω αναλύσει πολύ το καθετί στο μυαλό μου, όμως εμπειρικά δεν ξέρω πως να εφαρμόζω αυτά που ξέρω.

Η ζωή μας θερινό σινεμά τα βραδιά του