warmth in the woods

odpalam się i potem zawsze muszę gasnąć odpalam się i potem zawsze muszę gasnąć odpalam się i potem zawsze muszę gasnąć

jak jest zimno to boli mniej, ale jak się spada z wysoka, to wiadomo jak

twoje ekspresje zamieszkały pod moimi oczami

twoja dusza leży na mojej skórze

warstwy kolaży na mojej twarzy

komu je przekażę

nie jestem swoja nie jestem twoja jestem konglomeratem

topiąc kwiecień w odrze błagam żeby od maja dostać wszystko czego mi nie dała

pozycja czwarta

rana otwarta

maj

ręce do góry, nogi związane, w piątej, pod kwitnącym kasztanem czekam na strzał egzekucyjny, raison d'etre albo pocałunek

relevé

podnieś mnie

podnieć mnie

rozgnieć mnie

na horyzoncie bagna mimikry grząski brzeg pozwala mi w końcu z tego zejść / stopa metryczna wygrywa ze stopą puent

maj siermiężny i surowy jak śląsk

poważny i naprężony jak syrena w kapotasanie

okrutny jak ja

zimny jak ja

nikczemny jak ja

moja zdrada donośna jak bicie świątynnego dzwona

ja wyniosła dumna brzoza

przedostatni sakrament

ostatni taniec

opętanie

na szczytach twoich ramion

na polach twoich znamion

w mnogości twoich imion

ostatnie wzruszenie

czerwone usta

drżę w skupieniu, jest cięższa niż cała reszta

duszę się, wydłużam, splatam, spalam

ciała płoną zawstydzone, kiedy zdążyłaś wpełznąć tak głęboko, żmijo?

ciała płoną ze wstydu przy duszy, przyduże, za luźne, za ludzkie

kocham cię ze wszystkimi głupimi problemami i niezainteresowaną niczym poza sobą samą

stygnę z tym uczuciem/zasypię swoje rany solą, a twoje bizmutem

zasadowy galusan bizmutu

żółty jak ty

zasadniczy jak ty

zazdrosny jak ty

sny z tym, stygnę, chcę zasypiać bezpiecznie ale pozwalam ci się sączyć obok, zassam to lub zgasnę, albo wyważę drzwi i zrobię miejsce na scenie dla trzeciej siebie: nieswojej, niejasnej

wpuszczam ją pomału, ale między tak i nie wiem zieje przeciąg co czasem przewiewa cię we mnie całą a czasem rozszarpuje na strzępy i rozrzuca po powierzchni

syntagma/ty rządzisz

nie boję się samotności jak boję się krwawiącego serca

gra w ciepło-zimno, co tam jest, a co mi się wydaje?

myślę o tobie wprost a mówię metaforą

boję się świecić za słabo, zbyt krzykliwie i odbijać

boję się bezpośrednio i wolę nie wiedzieć, co jest dla mnie niebezpieczne

hamak wisi między moim tak proszę a twoim tak sądzę

mogę na nim zatańczyć?

motyle fruwają wokół nie wiadomo czego

nie wiem, czy to motyle, mam zamknięte oczy zawsze kiedy cię nie całuję

trzepot skrzydeł szarańczy, trzepot skrzydeł nietoperzy, ptaki, motyle albo białe flagi

pachniesz mineralnie i jak pestka moreli po dniu w lipcowym słońcu

blednę przy tobie jak spragnione korzenie

kwitnę przy tobie jak malwa

tchnę żarem jak magma

tchnę żalem jak martwa