Avalon ☾

Czasami czuję się niepotrzebna, nielubiana, nic niewarta. Czasami czuje złość na to, że żyje.

Gdybym wiedział, że są to ostatnie minuty, kiedy cię widzę, powiedziałbym “kocham cię“, a nie zakładałbym głupio, że przecież o tym wiesz.

Bo prawda jest taka, że każda kobieta lubi jak mężczyzna o nią walczy i codziennie bez wyjątku, daje czytelny przekaz - jesteś moja

Najlepszy rodzaj ludzi to ci, którzy wkraczają w Twoje życie i sprawiają, że dostrzegasz słońce tam, gdzie wcześniej dostrzegałeś chmury. Ludzie, którzy wierzą w Ciebie tak bardzo, że sam zaczynasz w siebie wierzyć. Ludzie, którzy kochają Cię za to, że po prostu jesteś sobą. Tacy, którzy trafiają się tylko raz w życiu.

Ja nie wiem jak się wymyśla coś wielkiego, ja właściwie nic nie wiem, ja chcę poleżeć trochę pod kołdrą.

Bo jak długo można tęsknić za człowiekiem, o którym wiesz, że już nigdy do Ciebie nie wróci?

Potrzeba bliskości, a zarazem strach przed byciem w związku. Mam siebie dość. Dlaczego nie mogę być normalna?

Wracasz do domu, z łzami w oczach rzucasz się na łóżko. Cieszysz się że to wszystko się już skończyło, ale niestety, jutro czeka cie to samo. Jutro znów zobaczysz te fałszywe twarze na szkolnym korytarzu.

Najbardziej bolesną rzeczą jest utrata siebie w procesie kochania kogoś za bardzo, zapominając, że jest się kimś wyjątkowym.

Zawsze wstydziłam się odbierać telefon stacjonarny. Rozmowy z kimś obcym. Nie cierpiałam wizyt w banku. Na poczcie. Pani z okienka. Spojrzenia prosto w oczy. Bałam się pierwszej wizyty w bibliotece. I pierwszej w dziekanacie. Wstydziłam się pani z warzywniaka. I ładnych chłopców o wrednych oczach. I ładnych dziewczyn o wrednych oczach. Wszystkich o wrednych oczach. Telefonów czasami nadal nie odbieram…