Większość z nas tak strasznie się na to życie wymyśla, szukając dla niego usprawiedliwienia, a na końcu, na łożu śmierci myśli - dlaczego tak po prostu nie żyłem. Dlaczego tak po prostu nie mogłem się tym życiem ucieszyć.

Kobiety żyją dalej. Dla nas ta wojna była czymś innym niż dla nich. Kiedy się skończyła, nie brałyśmy udziału w paradach, nie dostawałyśmy medali, nie wspominano o nas w książkach historycznych. W czasie wojny robiłyśmy to, co do nas należało, a gdy się skończyła, pozbierałyśmy kawałki i zaczęłyśmy życie od nowa.

Uwielbiam, gdy niebo wywołuje we mnie poczucie bycia kimś nieważnym.

Może miłość nie zatacza kręgu. Może to tylko przypływy i odpływy, tak samo jak ludzie pojawiający się w naszym życiu.

Wszyscy ludzie popełniają błędy. Lecz tym, co definiuje czyjś charakter, nie są błędy, które popełnia, lecz sposób w jaki je traktuje - jako usprawiedliwienie bądź jako lekcję.

Ja się nie przyzwyczajam. Nigdy i do niczego. Kiedy się przyzwyczajasz, to jakbyś umierał.

Jeżeli czuję się winna, to chyba dlatego, że pozwoliłam mu marzyć, kiedy sama nie marzyłam ani odrobiny.

Można być wszystkim, byle nie tchórzem, nie blagierem, nie emocjonalnym draniem albo kurwą.

Lepiej jest patrzeć na niebo niż w nim żyć. To strasznie puste miejsce, takie nieuchwytne. Takie miejsce, gdzie uderza piorun i wszystko znika.

Rozmawiamy o huraganach, które przetoczyły się ostatnio przez nasze życia, i o śmietnisku, jakie po sobie zostawiły.

Zamykam komputer i staję przy oknie, marząc, żeby przyszło już jutro, choć wiem, że jutro nic nie zmieni — nadal będę tym samym człowiekiem, a za oknem nadal będzie ten sam widok.

Życie może nie mieć celu. Śmierć jednak wymaga jasności - nie po to, by udowodnić, że w ogóle nastąpiła, tylko dla dobra tych, którzy przeżyli.

Książka, która zapuszcza korzenie w czyimś sercu, nigdy nie ginie.

Jeśli już musisz na coś stawiać, postaw na nadzieję.

Błogosławieni, którzy się smucą

Tysiąc wypitych razem kaw, głupi myślałem, że cię znam

Miłość dziecięca trzyma się zasady: „Kocham, ponieważ jestem kochany". Natomiast miłość dojrzała twierdzi: „Jestem kochany, ponieważ kocham". A Niedojrzała miłość mówi: „Kocham cię, ponieważ cię potrzebuję". Dojrzała miłość powiada: „Potrzebuję cię, ponieważ cię kocham.