I never had a favorite color but I started loving yellow. So I’m wearing a yellow cardigan tonight hoping it would lighten my uneasiness. 

No, I’m not alone. I have my family and friends but why do I feel so lonely? 

Gusto ko lang na mawala muna ng pansamantala. Malayo sa mga tao. Malayo sa bigat ng nararamdaman ko ngayon.

Kailan ba ako darating sa punto na mahal ko yung sarili ko? Na eto lang talaga ako?

I’m back to my old self again. Pagod na ‘ko. Sobra.

Umabot ako ng 20 years old pero everytime na naririnig ko silang mag-away kahit sa harap pa namin magkakapatid, masakit pa din. Minsan gsto ko silang kamuhian sa tuwing ganito sila, wala silang konsiderasyon sa nararamdaman namin. Sawang-sawa na ko.

Me rn: eating chips on the busy side of the road at 6:12 pm

Sinend sa'kin ng daddy ko yung e-mail na natanggap na siya papuntang New Zealand. Habang binabasa ko, naiiyak ako sa lungkot. Aalis nanaman siya..

Sinend sa'kin ng daddy ko yung email na natanggap na siya sa New Zealand. Habang binabasa ko, naiiyak ako sa lungkot. Aalis nanaman siya.. Hiling ko lang ay sana umabot siya sa graduation ko na never niya pa naranasang maka-attend..

Love meant that you care for another person's happiness more than your own. No matter how painful the choices you face might be.

Maybe, I just loved the idea of falling inlove..

Sana di ko nalang nalaman na hindi pala natanggap nung highschool crush ko yung drawing ko na pinabigay ko sakanya 5 years ago hahaha wala ng feelings pero sayang effort ko pala nun hahah

Napapabayaan 'ko na ang sarili ko. Hay.

Lagi ko nireremind sarili ko pag nagsisimula na akong mag-isip sa mga bagay na pipigilan akong maging masaya pero minsan di ko lang talaga mapigilan maging malungkot at maiyak nalang.

-I'm sorry, tho I really need to go.. I'm thinking of you everyday, everynight-