Η φιλελεύθερη σύλληψη της ατομικής, «εξω-κοινωνικής» ελευθερίας στοιχειώνεται από την ευγονική. «Η ρητορική της «επιλογής» επιστρατεύεται για να κρύψει την πραγματικότητα του [κοινωνικού] εξαναγκασμού» γράφει ο Longmore, «[η] προπαγάνδα της προσωπικής ελευθερίας αποκρύπτει μια ευγονική ατζέντα. Όπως πάντα, η ευγονική είναι τελικά ένα πρόγραμμα για την υπεράσπιση οικονομικών συμφερόντων» (2003, σ. 195). Πολύ περισσότερο, η ευγονική είναι ένα πρόγραμμα για την υπεράσπιση του συμπλέγματος πολιτικής οικονομίας κι εθνο-κρατικής κυριαρχίας. Ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος είναι απαραίτητος για τη συντήρηση αυτού του συμπλέγματος. Τα «πλεονάζοντα σώματα» είναι τα πρώτα που (αυτο)θυσιάζονται για την πατρίδα.