La vita è bella

Ey Farklı-Kadın, hiç düşündün mü senin bana, benim sana nasıl da görünmez olduğumuzu? Hiç düşündün mü ne kadar cahiliyiz birbirimizin? Birbirimizi görmeden görüyoruz birbirimizi. Birbirimizi duyuyor ve sadece kendi içimizdeki sese kulak veriyoruz.

Başkalarının kelimeleri kulaklarımızın hataları, aklımızın denizlerinde olan kazalardır. Ne kadar da güveniriz başkalarının kelimelerine yakıştırdığımız anlama! Başkalarının kelimelerle dile getirdiği hazlar bize ölümü tattırır. En ufacık bir derinlik katma kaygısı gütmeden, dudaklarından döküverdikleri kelimelerde ise hayat ve haz buluruz.

"Bu acıyı Cesar Vallejo olarak çekmiyorum. Şu anda ne sanatçı, ne bir insan, hatta ne de bir canlı varlık olarak acı çekmiyorum. Bu acıyı bir Katolik, bir Muhammedî yahut dinsiz olarak çekmiyorum.

Mohsen Namjoo- Yare Jani Buradan Bircend’e üç yol var / Birincisi nakş u nigâr (süslenme)

İkincisi kadife elbiseler kuşanma / Üçüncüsü sevgilidir, yârdır.

Sarı gülüm / Bütün derdim

Senin cefândan şikayetim yok / Yeter ki gel de etrafında döneyim.

Ey yârim / Gençlik artık geri gelmez

Ey kadınım / Bir an olsun da gel yanıma otur..

Gel, bir başağın buğdayı olalım / Gel, bir nehrin suyu olalım