Aletheia.

Aslında hiçbir sırrın olmamış olmasındandır bu; olup biten âyinler ve ürpertilerdir. Perdeler kaldırıldığında, ortaya sonsuz uçurumlardan başka ne çıkabilirdi? Sadece hiçliğin sırlarına giriş yapılabilir — ve canlı olmanın gülünçlüğünün.

"Yaktığımdan daha büyük ateşlerde yandım…" Yorgun bir hayvanım, alevden bir kırbaç böğrüme iniyor. Şairlerin metaforlarının asıl anlamını buldum. Her gece kendi kanımın yangınında uyanıyorum.

marguerite yourcenar

güllerin bedeninden dikenlerini teker teker koparırsan dikenleri kopardığın yerler teker teker kanar

el ele gittiğimiz bir yolda sen gitgide büyürsen benim içimde çok beklemiş, çok eski bir yer kanar

'April is the cruelest month'

Nisan en zalim aydır.

Seheryeli yar gözünden Havadaki kuş izinden Geceleyin gökyüzünden Güneş topla benim için

ülkü tamer

Mevsim iyi, kâinât iyiydi; Yıldızlar o yanda, biz bu yanda, Hulyâ gibi hoş geçen zamanda Sandım ki güzelliğin cihanda Bir saltanatın güzelliğiydi.

Çocuklar korkunç, Allah'ım, Elleri, yüzleri, saçları Uyurlar bütün gece Yok sana ihtiyaçları.

Çocuklar korkunç, Allahım, Bebek yaparlar haçları. Aşina değiller hatıramıza Severken ayni ağaçları.

"Tekrâr mülâkî oluruz bezm-i ezelde Evvel giden ahbâba selâm olsun erenler"

ilber ortaylı

sakiniz elimiz filan temiz baharı filan bekleriz

Akşam olan bir gün gibi son buldu; Ne şiir kaldı, ne aşk, ne beklenti.

Zaman ki sonsuzdur Bitmemiş şiirler gibidir.

Bazı hüzünleri Bazı nehirleri tutup anlatmak gibidir.

Ah! Sonsuz biçimler veren bize Bellek ve Zaman.

… ve şimdi bunu biliyordum. Kışın ortasında, içimde yenilmez bir yaz olduğunu öğreniyordum.

Başıma gelenleri, hayatın bana yaptıklarını, kayıtsızca ve yüzümde hafif bir tebessümle seyrediyorum.

31 Aralık 2025 🕯️

Not : Sana defter aldım.

Bunu artık sana veriyorum — geri kalan boş sayfalarla istediğini yap…

Seni seviyorum.—

[—]

Hava keskin bir kömür kokusuyla dolar, Kapanırdı daha gün batmadan kapılar. Bu, afyon ruhu gibi baygın mahalleden, Hayalimde tek çizgi bir sen kalmışsın, sen! Gözlerin, dişlerin ve ak pak gerdanınla Ne güzel komşumuzdun sen, Fahriye abla!

Ne beklediğini bilerek —ama, beklemeden— yaşayacaksın…

Yaşamın bir bekleme olacak —ama, beklemeden yaşayacaksın.