#ShitHappens

I decided to go back in blogging after

Recently I have this feeling, either I am pregnant, or I have a kidney problem.

Yes, I think, I may have a kidney problem.

While I’m trying to research about what my body problem is, parang may sinasabi sakin si Lord, about sa Kidney.

I’m scared. Yes, una ayaw kong mahirapan sila sa akin, especially sa gastos. Second, pag nawala ako, paano na yung anak ko?

Lahat nalang ng ginagawa ko, I fucked up.

All the time.

Ang pinakamasakit na part.

Ito na siguro yung last stage, yung pati sarili mo, pagod ng lumaban.

Hindi ko alam kung hanggang kailan ko pa kayang tumagal.

Ang dami ko ng nilapitan, pero wala talagang gustong umintindi sa nararamdaman ko.

Walang gustong sumagip sa pagkakalunod ko.

Siguro nga hindi ako para sa mundong ito.

Nawala ako.

Nalunod. Nalulunod. Patuloy na nalulunod.

Hindi ko alam kung kailan ako makakaahon, sa perperktong imperpektong mundong ginagalawan ko.

“Gusto ko ng mawala but I am scared to die”

Hindi ko na alam kung paano ko pa itatama lahat ng pagkakamali ko. May bumubulong sa akin, “hanggat gumigising nga, binibigyan ka ng Diyos itama ang mga mali mong ginawa”

hindi ko magawa.

paulit ulit lang akong bumabalik sa umpisa.

Gusto ko nalang mawala.