Rabbi Zidni ilma

Allah’ım, ey hacetlerin isteneceği son merci; ey isteklerin katında elde edilebileceği tek kimse; ey nimetlerini parayla satmayan; ey bağışlarını minnet ederek bulandırmayan; ey kendisiyle ihtiyaçlar giderilen, onsuz ihtiyaç giderilemeyen; ey kendisine rağbet edilen, kendisinden yüz çevrilmeyen; ey hazinelerini dilenmeler tüketmeyen; ey hikmetini vesileler değiştirmeyen; ey muhtaçların hacetleri kendisinden kesilmeyen ve ey dua edenlerin duası kendisini zahmete düşürmeyen (yüce Allah)! Yaratıklarına muhtaç olmamakla övünmüşsün ve de öylesin, onlara hiçbir ihtiyacın yoktur. Onları da muhtaçlıkla nitelemişsin ve de öyledirler, her yönleriyle sana muhtaçtırlar.

Kim ihtiyaç gediklerini senin katından kapamak ister ve seninle fakirliğini gidermeye azmederse, hiç kuşkusuz, hacetini, bulabileceği yerde aramış, dileğine kavuşabileceği yöne yönelmiştir. Kim de, hacetini yaratıklarından herhangi birine götürür veya senden bağımsız olarak onu, hacetinin giderilmesi noktasında sebep kabul ederse, hiç şüphesiz, kendini yoksunluğa maruz bırakmış, senin lütuf ve ihsanını kaybetmeyi hakketmiştir.

Allah’ım, benim, kendi çabamla ulaşamayacağım, kendi planlarımla elde edemeyeceğim bir hacetim var ki, nefsimin aldatmasıyla onu, hacetlerini sana getiren, dileklerinde sana muhtaç olan (kendim gibi) birine götürdüm. Bu da hatakârların hatalarından bir hata, günahkârların sürçmelerinden bir sürçmedir. Sonra, senin hatırlatmanla gafletimden uyandım; verdiğin başarıyla hatamın farkına vardım; yardımınla sürçmemden geri döndüm ve: “Rabbim her türlü eksiklik sıfatından münezzehtir! Muhtaç biri, (kendisi gibi) muhtaç birinden nasıl bir şey dilenebilir?! Yoksul biri, (kendisi gibi) yoksul birine nasıl rağbet edebilir?!” dedim.

Onun için rağbetle sana geldim; güvenle ümidimi sana getirdim ve bildim ki, senden dilediğim şeyler ne kadar çok olsa da, zenginliğinin yanında az kalır; senden istediğim şey ne kadar büyük olsa da, geniş rahmetinin yanında küçük kalır; keremin, kimsenin dilenmesinden dolayı daralmaz; bağışlarla tanıdığımız elin her elin üstündedir.

Allah’ım, Muhammed ve âline salat et ve bana, hak kazanma esasına dayanan adaletinle değil, lütuf ve ihsana dayalı kereminle muamele et. Çünkü ben, eli boş geri çevrilmeyi hakkettiği halde, sana rağbet edip de kendisine bağışta bulunduğun ilk kişi değilim; mahrum bırakılması gerektiği halde, senden (rahmetini) dilenip de kendisine lütufta bulunduğun ilk kimse de değilim.

Allah’ım, Muhammed ve âline salat eyle ve duama icabet et; çağrıma yakın ol; sızlamama acı; sesimi işit; sana olan ümidimi kesme; beni sana bağlayan sebebi (dua bağını) koparma; bu ve diğer hacetlerimde beni kendinden başkasına yöneltme ve bana zoru kolaylaştırarak, bütün işlerde hakkımdaki takdirini güzelleştirerek, oturduğum yerden kalkmadan önce istediğimi başarıyla sonuçlandırarak hacetimi gider, dileğime kavuştur beni. Böylece beni, velayetin ve koruman altına al. Muhammed ve âline ardı arkası kesilmeyen, süresinin bitimi olmayan, günden güne artan, kalıcı bir salatla salat eyle ve bunu dileğimi elde etmem için bir yardımcı sebep kıl.

Hacetlerimden biri de…

(Burada hacetini dile getirir, sonra secde eder ve secdede şöyle dersin)

"Aşkı ömrüne nefes eden, gönül kervanında yer edinsin.." 🍂

Dimdik karşı dağlara bakıyorum

Ben sana bir dağ çeliyorum

Dimdik karşı ufka bakıyorsun

Kupkuru gözlerimize sürme çekiyoruz

Bir adım daha atıyoruz..

Önce, iyi niyetli ama gafil ve cahil olan kimseleri uyarmalı, uyandırmalı, şuurlandırmalıyız. Bunun için herkes kendisine ve çevresindekilere sık sık şu soruları sormalıdır:

Kimin yolunda ve izinde gidiyoruz? Rahmân’ın mı, şeytanın mı? Hangi taraftayız ve kimlerle iş birliği yapıyoruz? Yöneldiğimiz gayeler meşrû mu? Çalışmalarımız neticede kime fayda sağlıyor, yoksa kendi kalemize mi gol atıyoruz? Karşımıza aldığımız insanlar haklı ve masum olamaz mı? Klikçilikten, zümre taassubundan kurtulabilmiş miyiz? Çevremizdeki şuurlu ve çalışkan kimselerle tanışmış ve iş bölümüne katılmış mıyız? Hak yolda çalışanlara maddî menfaat, kıskançlık, küslük, rekabet, yanlış tanıma, suizan ve suiniyet sebebiyle ters düşmüş müyüz? Gıybet, iftira, söz taşıma, dedikodu, yalan ve dolandan korunabiliyor muyuz? Malımız ve canımız, her türlü imkân ve müktesebatımız ile Hakk’a ve halka, hayra ve hizmete koşabiliyor muyuz?

Selam, cevapları müsbet olanlara!

Eylüldür ya,

Yaprak her tutunduğu daldan Önce kurur, sonra düşer.

İnsandır ya,

O da her güvendiği daldan Önce kırılır, sonra düşer..

.

Çok görüyor ve çok duyuyorum . Âmin kelimesinden sonra İnşâAllah kelimesini toplum olarak çok kullanıyoruz . Ya da bir duâ ederken örneğin "Allâh râzı olsun İnşâAllâh " , Âmin İnşâAllâh "  vs. çok kullanıyoruz . 

Âmin = Allâh'ım kabul et .

İnşâAllâh = Allâh'ın izniyle .. Allâh dilerse ..

 Şöyle anlam çıkıyor : Allâh râzı olsun Allâh'ın izniyle , Allâh kabul etsin Allâh'ın izniyle .. Haşa ki  O'ndan cc başka ilâh yokki .Onu zorlayan bir güç yok . Allâh'a dua ederken "dilersen bağışla" gibi sözler söylenilmesi ve duanın böyle şartlara bağlanması mekruhtur. Böyle bir ifade  zorlanabilen, dilediğini rahatça yapamayacak durumda olan kimseler hakkında kullanılır. Lakin Azîz ve Celîl olan Allâh böyle şeylerden münezzehtir ve Cenâb-ı Hakk'ı bir şeye mecbur edecek hiçbir güç ve kuvvet yoktur.

"Sizden biriniz dua ederken: Allâh'ım ! Dilersen beni bağışla; dilersen bana merhamet et, demesin. Dilediğini kesin bir dille istesin. Çünkü Allâh'ı zorlayan hiçbir kuvvet yoktur." (Buhârî, Daavât 21, Tevhîd 31; Müslim, Zikr 9)

Biliyorum söylerken niyetiniz bu yönde değil lakin amel etmiyceksek ilmin ne önemi var ? Uyarmak borcumdu . Bu konuyu araştırırsanız müsterih olurum İnşâAllâh.

Vesselâm 🌹