Ah Neşesi Yeter

Ayşegül: Ağzının, güzel dudaklarının yanında bir gülümseme yaratmak için, ne uzun yollardan geçiyorsun. Kendinden veriyorsun ve eksiliyorsun. Oysa bazı insanlar oldukları gibi kalarak elde eder istediklerini. Ben, kanımı damla damla süzerek veriyorum..

Poyraz: Keşke Oğuz Atay benim abim olsaydı...

- Hep teselli ediyorsunuz beni. Hep birtakım kararlardan beni vazgeçiriyorsunuz. Sonra inanıyorum size. Ah diyorum ya, beni düşünüyorlar, ah diyorum, beni ne kadar çok seviyorlar, benim iyiliğimi istiyorlar diyorum. Bir sıcak bakışa çocuk gibi kanıyorum ben. Hayatım boyunca insanlar beni sevsin istedim. Beni sevsinler diye uğraştım hayatım boyunca, Ayşegül. Kimse kimseyi çıkarı olmadan sevmiyormuş. Çook zor anladım, Ayşegül. Sen bilmezsin, senin beni sevmen ne demek sen bilmezsin.

- Biliyorum.

- Nerden biliyorsun?