Make world imagine utopian 🍃

Χωρις να το ζητησω , απλα να ειναι εκει να με περιμενει , να με παίρνει αγκαλια και να με γεμιζει , να με κανει να ξεχναω το κενο ολης της βδομαδας , την κουραση και την μαυριλα που νιωθω χωρις εκεινον.

Ηθελα απλως να ζησω στιγμες , να γελασω , να χωρεψω , να τραγουδησω , να μαθω ..

Χωρις να το ζητησω , απλα να ειναι εκει να με περιμενει ,να μαθει τα νεα μου , να μου γκρινιαξει , να ζηλεψει , να με κοιταξει στα ματια οπως εκεινη την μερα που χαθηκε μεσα σε αυτα..

Ηθελα απλα εκείνον απόλυτα.

Αγάπησα τα πάντα γύρω μου,

Θυμαμαι στη γειτονια μου χαμογελα , θυμαμαι ποδηλατα και φωνες να ακουγονται το απογευμα και να γεμιζουν τις πιο ήσυχες γωνιες του δρομου.

Θυμαμαι στη γειτονια μου παιδια να γινονται γροθια σε προβληματα..

Τσακωμοί που έληγαν με ένα τόπι και ενα ποτήρι νερο απο την κυρα Μαρία ..

Θυμαμαι την κυρα Μαρια να φτιαχνει ελληνικο σε ολους, να μεζευονται με την ασπρη κλασσικη καρεκλα του χωριού, για να μιλησουν για πραγματα που δεν εχει σημασία την επομενη μερα αν τα θυμασαι..

Θυμαμαι πως περνουσε το καλοκαιρι ξέγνοιαστα χωρις πίκρες , χωρις στεναχώριες σαν τον ελληνικο και τα νεα που μοιραζόσουν με ανθρωπους που ζεις καθημερινα..

Ο καφες με τη ζωη βλεπεις εχουν ομοιότητες , τον απολαμβανεις με ανθρωπους και μαθαινεις πράγματα, μα καποια στιγμή, φτανει η γουλιά που δεν πίνετε..το κατακάθι..

Θυμαμαι ειχα μια γειτονια..

Θυμαμαι..