Aforizma

Sevgi en büyük anlamdır; anlamsızlığa ve boşluğa ve yalnızlığa ve doğuma ve ölüme ve ötesine karşı. Sığındığımız ve sığınmak için çabaladığımız en anlamlı bir su çanağıdır. Ve yaban gülleridir. Ve uçurtmadır. Ve çocuktur. Ve yaşlılıktır. Sevgi en büyük başkaldırıdır yaşam ve ötesi için. Sevgi her türlü yükün üstesinden gelerek bu anlam arayışı için bulunmaz bir yoldur. Sevgi aklın ve istencin annesi ve babasıdır. Sevgi en büyük anlamdır yolunu kaybedenlere ve bulunmak ihtiyacı hissedenlere karşı.

Ülkemizin beyni hep başkalarının düşünceleriyle hareket ettiği sürece, gelişmekte olan bir ülke düzeyi bile gelecekte inandırıcı olmayacaktır.

Meral Meri

Karamsarlık gibi görünen, huzursuzluk olarak algılanan ve hata olarak sunulan şey tam anlamıyla deneyimin adıdır. Ya da başka bir deyişle; hayatın kalbine ulaştığı ruhtur.

Ukrayna'nın toprak bütünlüğünü destekliyoruz. Rus halkının duyarlı olmasını ve bu savaşa karşı durarak barışı desteklemesini, birlik ve bütünlüğü sağlamasını diliyoruz. Bu Ukrayna için açıkça bir işgaldir. Ve Türkiye olarak bu işgale sessiz kalmıyoruz. Her iki ülke için barış çağrısını destekliyoruz.

Это вторжение в Украину российской армии. И как Турция, мы не молчим об этом вторжении. Мы поддерживаем призыв к миру для обеих стран.

We support the territorial integrity of Ukraine. The Russian people must be sensitive and maintain peace, opposing this war, We hope to ensure unity and integrity. This is an invasion of Ukraine by the Russian army. And as Turkey, we are not silent about this invasion. We support the call for peace for both countries.

Büyük bir portakal kabuğu ile insanlığın küçük dünyasını gördükten sonra bir karar verme ihtiyacı hissettim: İnsanlık olarak başka gezegenlere asla ihtiyacımız olmamalı. Çünkü bu sadece iyi bilinen bir kafa ütüleme olurdu. Ve genellikle yaşamlar boyunca yapılan budur.

Görünen ve görünmeyenlerle yaşayanlar bilmezler hayatın; adaletsiz, çirkin, kimliksiz, devletsiz, hukuksuz, insansız, çıkarcı, açgözlü, sapkın, yanıltıcı ve çirkin dürtülerin hakimiyeti altında ne kadar yozlaştığımızı dünya olarak bilmeyi reddederiz. Çünkü bilmek istemeyiz. Fakat her türlü pisliği yaşayarak ve zorbalıkla yaşatarak, veya istekle yaparak, ciddi psikolojik travmalar meydana gelmesine izin veririz. İnsanoğlu açıkta olanı görür; onu yargılar, onu toplumun kötü örneği olarak hedef alır ve hedef almaları için çalışırız. Halbuki gerçeği tüm çıplaklığıyla yaşayanlar için durum içler acısıdır. Eğer insanlar iç dünyalarını bilnçaltına itmek yerine veya açıkça dışa yansıttığı çirkinlikleri örtbas etmek yerine… Kendisinin ve çevresinin açıkça hasta olduğunu kabul etmiş olsaydı… Ki ölüm dışında her şey mümkündür… Ama kabul etme kudretini göstermedikleri için, her şey açıktır ama aynı ölçüde gizlidir. Bugün, “LGBT” sorunu dediğiniz ve tanımlama biçimimize bakacak olursak eğer, buraya kadar daha ciddi sorunlarımız vardır. Sadece kişiler kendini gizliyor. Çünkü mükemmel insan, örnek insan kisvesi altında yozlaşmak hızla her açıdan, her alandan devam ediyor. Eğer bir şeyi görme cesaretiniz varsa…Ki hiç sanmıyorum. Ama eğer varsa, evet bu sağlıklı bir örnektir bireyler ve toplum için. Bunu diyebilirim ve deme hakkına açıkça sahibim. Çünkü: “Kirlenmek güzeldir…” reklamına ihtiyaç durmuyorum. Çünkü bunun için bir reklama gerek yoktur.

Aşağılık duyguların aşağılık insanlarıyla aşağılıkça evlilik yapan yine aşağılıkça boşananların dünyasında bu saf aşktan bahsetmeyeceğiz sanırım. Ve buna kuşku bırakmadan her zaman olduğu gibi, yine aşağılıkça yaşamaya ait olacağız… Ahlaksızca ve açgözlü olarak. Ve işin sonunda diyeceğiz ki: Biz dindarlar olarak… Biz namuslular olarak… Bizim değerlerimiz vardır. O pasif falanlar -filanlarla yine o boktan hayatlarını boyarlarken,  bizim gibi istisnaları da bu lanet olası karanlığa çekerlerken, hatta alenen bizi buna mahkum ederlerken kendimizi boğulmuş olarak buluruz. Çünkü bunda yüzde yüz olarak kuşkuya yer bırakmadılar. Yine buradan da öğreniyoruz ki: Kişi kendini yeteri düzeyde tanımadıkça; aşktan ,sevgiden bahsedemez. Kaldı ki, evlilikler ve boşanmalar şöyle dursun.

Dar alanda kendini gülünç duruma düşürenlerle zaman harcamak, onları ciddiye almakla ilgili bir boşluk demek olurdu; biraz ondan, biraz bundan, biraz şundan gibi, boş ve anlamısız bir karmaşa. Halbuki burada gerçeklikten, cesaretten, talep etmekten, talep gerçekleştirme potansiyelinden, ve eşit dağılım, ve alım gücünün özgürlüğünden bahsediyoruz. Dikkatinizi çekerim, çoğul eki önem arz ediyor. Kendisi biraz evrenle ilgili bir şeydir. Sığ bir bakışla ilgili bir şey değildir.

Sağına ve soluna yöneldiğinde kişi, iyi bir seçenek görmediğinde; büyük bir ironiyle karşı karşıyadır. Herhangi bir denge asla söz konusu değildir.

Ekonominin iğrenç dünyasında masum uzaylılar gibi olduk! Dünya siyasetinin büyük “açlık” yeni dünyasına hoş bulduk, mu acaba!? Kendisi için, en iyiyi istemeyenlerin dünyasında cılız bir ses olmak, ne acı insanlık için! Artık ikdidar ve muhalefet değerli olmamalıdır. Bu çılgınca yüceltme işini bitirin. Çünkü benim için hiçbir zaman anlamlı olmadılar! Çünkü yenilik diye bize yutturdukları sadece “açlıktır” sadece “kötülüktür”.  Türkiye, bu dünyanın diğer ülkelerine ve başına taç yaptığı bu çöplere hizmetçi olmak için var olmamıştır.  Ama yaptığımız sadece budur. Neden gerçek kaliteli yaşamı kendiniz ve çevreniz için istemiyorsunuz? Türkiye esasen her yönüyle zengin bir ülkedir. Ama bizi kör eden bir siyaset var ortada. Daha doğrusu adı sadece siyaset, yoksa siyaset yapmayı bilmiyorlar. Başımıza bir salgın hastalık getirmeyi biliyorlar. İstilacıları başımıza getirmeyi biliyorlar. Bizi yoksulluğa hapseden bir siyaseti ben tanımıyorum! Hiçbir iş yapamayan ama yapıyormuş gibi yapan doktorları ben tanımıyorum! Genel olarak herkes kendi ufak çıkarını düşünür. Sonuç ortada! Kendini düşündüğü gibi yanındakini düşünemeyen açgözlülüğün son resmidir bu! Sadece siyaseti suçlamakla olmuyor yani! Halk istemeyi bilmediği için , birlik sağlayamadığı için, kendi ideolojisini yücelttiği için …( Ki benim için ideolojiler de boştur.) bizi oyalayanları sürekli görmeyi reddettikleri için, biz solucan gibi sürünerek yaşamı bir yaşam sanıyoruz. İtilip kakılmaya daha ne kadar “evet” diyeceksiniz? 

Meral Meri