Sanat Portalı

Kiminin içtenlikle kimisinin ise samimiyetsiz yaşadığı bu küçük gezegende çılgınca yaşamak akıllıca ve istikrarlı bir karardır.

Hepimizin mutluluk olarak düşündüğü şey, hizmetçi için asla var olmayan bir şeydir.

Büyük hasarlar karşısında güçlü olmayı öğrenirken büyük hasarlar aldığımız doğrudur.Mesele şu ki: Büyük yıkımın sonu yoktur ama iyileşmek isteyen toplumlar için kesinlikle büyük bir ciddiyet gerekir.Ki sağlam ve sağlıklı bir psikolojiye kavuşsunlar.

İnsanlar bu yaşadığı dünyaya kendilerinden bir şeyler verebildiği ölçüde insanlık içi yaşar.

Kanun yaptırımlarının yaptırım yapamadığı yerde, doğal süreç dediğimiz toplum baskısı devreye girer.

Kendimiz için güzel bir şey yaptığımızda hayata kırlangıçlar kadar özgürce karışırız.

Yorgun bir düşün ardından bakar gibi baktım sana. Kırlangıçları izler gibi seni daima izledim. Bilindik gerçeklerin o buz dağında ben yalnızca seninle teselli buldum. Bu bayan Mik'in hüzünlü kalbidir; Sadık bir hizmetkar gibi kapınızda ve pencerenizde ve gözlerinizin önünde sizi saygıyla selamlayan. Bayan Mik, uzun hikayeleri sevmez. O turuncu ve mavi gökyüzünü sever. O sislerin arasında bir yoldur… Bir kıvılcımdır. O sizin merhametinizdir… Bir çocuk düşüdür. Masumdur ve haykırmayı bilen ve her fırsatta yapılan haksızlığa baş kaldıran kişidir o. Bayan Mik kirli oyunları bilmez. Hile çöllerinde dolaşmaz. Fırsatçı bir leke değildir o. O pembe pamuk şekerleri gibi sevilmek ister. O karmaşanın içinde var olmak ister. Bütün serveti bizzat kendisidir. O kısa öykülerin ferahlatan soluğudur. Bayan Mik, ölü bir kedidir aslında… Bazı insanların sevdiği ve bazı insanların da görmezden geldiği.

İnsanlar, tıpkı ağaçlar gibi, gelişebilmek için elverişli toprağa ve baskıdan olabildiğince azade bir ortama ihtiyaç duyar. Siyasi kurumlar bu koşulların oluşmasına yardımcı olabileceği gibi engel de olabilir.