bir meczup hali

“aptallarla ne yapmalı?”, maxime rovere’nin aptallığı bir hakaret değil, iletişimi bozan bir etkileşim biçimi olarak ele aldığı bir kitap. rovere’ye göre aptallık, kişinin düşünmeyi reddetmesi, anlamadan yargılaması ve diyalogu imkânsız hâle getirmesiyle ortaya çıkar; tehlikeli olan ise bunun bize de bulaşarak bizi aptalca tepkiler vermeye sürüklemesidir. kitap, aptallarla savaşmak yerine mesafe koymayı, enerjiyi doğru yönetmeyi, sınır çizmeyi ve kendi aptallık eğilimimizi fark etmeyi önerir. temel mesajı ise şudur: aptallarla baş etmek, onlardan daha zeki olmak değil, etkileşimi ustalıkla yönetmektir.

''insanlar bu evrene fırlatılıp atılmış oldukları için, varoluşumuz belirli bir anlamsızlık içerir. özgürlüğümüz, gelecekten emin olmadığımız anlamına gelir ve yaşamlarımızı yaptığımız seçimler belirler. bizi çevreleyen evren hakkında bir anlayışa sahip olduğumuz kanısını taşırız; durumun farklı olduğunu anlatan bir şey keşfettiğimizde ise yaşamlarımızı çeşitli yönleriyle yeniden değerlendirmemizi gerektiren varoluşsal krizler yaşarız. anlam ve değer taşımanın tek yolu, seçimler yapmaktan ve sorumluluk almaktan geçer.”

“ruhun gözüyse, bedenin yüzlerce gözünden çok daha değerlidir bizim için; çünkü, gerçek varlığı yalnız onunla görürüz.”

''ah, insan sevinci ne kadar da sefil, kısa ve hayal kırıklığıyla dolu! çünkü aslında, car en realite, aşkın doruk ânı ne kadar sürer ki? hiç, bir an, belki bir saniye. bir saniyelik esrime ve ardından... toz, kül, hiçlik.''