Skinny :)

Kurwa trochę kontrowersyjnie ale szczerze sto razy bardziej wolałabym mieć mie niż bed xd przynajmniej czułabym się trochę lepiej wiedząc że chociaż część tego co wpierdoliłam ze mnie wyjdzie niż siedzieć i się nad sobą użalać

kurwa kocham sok pomidorowy, jest mega pyszny a butelka 300 ml ma niecałe 50 kcal czy może być lepiej 🍅🍅🍅

zadzwoniła do mnie mama na ft i spytała się czy płakałam bo jakaś spuchnięta jestem xd nie mamo po prostu jestem gruba ale dzięks za przypomnienie

Piję puszkę za puszką coca coli i czuję jak moje zęby po mału się rozpuszczają

No cóż… fasta musiałam przerwać. Byłam ze znajomymi na jedzeniu, mieliśmy iść do baru mlecznego ale okazało się że jest tylko do 19 (jakie miejsca w weekend zamykają się o 19??), więc wybór padł na kebaba… próbowałam ich namówić że już dzisiaj jadłam i ogólnie że słabo się czuję i nie mam ochoty jeść, ale zamówili mi frytki. Duże frytki smażone na głębokim oleju… zjadłam je i po prostu skończyłam dzisiaj na omadzie. Nie mam pojęcia ile miały kalorii, czat mówi że taka porcja mogła mieć nawet 1000… no ale dzisiaj nic już nie jem, do środy nie będę się z nikim widzieć więc jest większa szansa na fasta mam nadzieję :( ale zrobiłam dzisiaj też ponad 16 tysięcy kroków!

Nie mam nad tym kontroli. Nie potrafię jeść normalnie. Albo wszystko, albo nic. Nienawidzę siebie, w tym swojego ciała, tak bardzo, że nie pozwalam sobie na jedzenie. A innego dnia nie mogę przestać jeść. Do tego stopnia, że dosłownie to wszystko się we mnie nie mieści, jest mi niedobrze, a ja nadal w siebie to wciskam bez żadnego opamiętania, bez żadnej kontroli. Boże błagam spraw aby to się wreszcie skończyło

Kocham to jak po binge przez kilka dni jem bardzo mało/nic i wreszcie nie mam takiego bloated brzucha 😋😋

Oh Ana, jak ja za Tobą tęsknię.

Miałam kiedyś koleżankę. Ciężko nazwać ją nawet koleżanką... znałyśmy się przez naszych rodziców i przez nich raz na jakiś czas się spotykałyśmy. Chodziłyśmy też teoretycznie przez dwa lata razem do klasy. Dlaczego teoretycznie? Ponieważ przez Anę ona większość tych dwóch lat spędziła w szpitalu. Był to czas kiedy sama zmagałam się z ed i zawsze jej bardzo zazdrościłam. Była ode mnie sporo wyższa, więc ważyłyśmy nawet podobnie - ale jej BMI było sporo niższe. Nigdy nie miałyśmy bliskiego kontaktu i potem poszłyśmy do dwóch różnych klas i tak naprawdę nigdy więcej nawet nie rozmawiałyśmy. Nigdy o niej nie myślałam. Teraz od jakiegoś czasu wyświetla mi się jej konto na Instagramie. Widzę jej posty - te ostatnie i te z dawnych lat. Pisała dużo o swojej chorobie, z którą do tej pory nadal walczy, choć jest na dobrej drodze aby z niej wyjść. I nadal jej zazdroszczę. Zazdroszczę jej tego, że potrafiła dążyć do perfekcji do tego stopnia, że trafiała do szpitala. Zazdroszczę jej też tego, że teraz potrafi zadbać o siebie i swoje zdrowie. Ma przyjaciół, chłopaka, pasje, ma swój styl i plan na siebie. A ja nigdy nie byłam wystarczająco chora. Nigdy też nie byłam zupełnie zdrowa. Nie mam chłopaka, nie mam przyjaciół, nie mam planów na siebie. Jestem nikim. Tak bardzo jej zazdroszczę.

Jestem jebaną świnią. Mam dość objadania się, lenistwa i braku umiaru chowanego pod przykrywką "BED" czy "reakcji organizmu po takich restrykcjach". Czuję się jak obrzydliwy grubas, jak stoję moje uda się stykają, brzuch wystaje, tłuszcz na ramionach zwisa, drugi podbródek jest widoczny jak nigdy. Nie mogę patrzeć na siebie w lustrze. Czuję się niewygodnie w swoim ciele, jakby tłuszcz przeszkadzał mi normalnie funkcjonować. Chcę wrócić do mojej starej dyscypliny, do czasów, kiedy naprawdę liczyła się TYLKO chudość, nie zdrowie, nie rodzina, nie psychika. Bo prawda jest taka że czuję się dobrze tylko jak jestem chuda, jak czuję głód. To jedyne co pozwala zachować mi trzeźwość myślenia i jakikolwiek spokój. Tak bardzo mam tego dość.