Stadsgezicht

wanneer ik maar zo’n muts als geldpot van mijn ziel zou dragen en mijn koffer van feiten kon pakken en de boot het laatste plezier van de stervende kon vergeten in golven voor altijd.

Rutger van der Hoeven  Bron: https://www.groene.nl/artikel/de-stad-is-het-nieuwe-land

Het zeventiende eeuwse toerisme was omgeven door het verlangen naar wonderen. Dit verlangen wond de pelgrims dermate op dat het ze vanuit heel Europa naar Rome bracht en vandaaruit naar Loreto, waar het huis van Maria en de opgroeiende Jezus op zo wonderbaarlijke wijze naartoe was teleporteerd. Cusano, in Agostino Valier’s ‘Dialogue on Christian Joy’, schreef: “When we arrived at Loreto, at that holy house where the mother of God and Queen of the heavens is deeply venerated for the famous miracle, and when I saw the great number of miracles whose memories are preserved in that most nobel church, my soul was pervaded by an indefinable lightness.” Pelgrimage was in die tijd vervuld van een diep geloof in wonderen en, aldus Langdon, een ‘rusteloze beweging in een vreemde wereld’ waaraan pas een einde kwam als de dood zich aandiende. Verwijzend naar de rondtrekkende apostelen was de pelgrim een figuur die zich op de dood en op het hiernamaals voorbereidde. Zou toerisme ook nu nog ervaren worden als een voorbereiding op de dood? Nog één keer Amsterdam zien en dan sterven.

Deze quote komt uit een paper van het onderzoeksproject Freedom of the Streets waarin de vraag “Wat de relatie was tussen gender en stedelijke ruimte in Eurazië tussen circa 1600 en 1850?” centraal staat. Niet zozeer ben ik geïnteresseerd in de inhoud van de vraag die onderzocht wordt, maar meer nog de methode die gebruikt wordt. Ze hebben namelijk duizenden burgerdocumenten onderzocht en daarvan de individuen gelokaliseerd en in kaart gebracht. Hierdoor is een nieuwe geschiedenis ontstaan waar dus ook nieuwe conclusies uit getrokken kunnen worden.

Olivia Laing, The Lonely City: Adventures in the Art of Being Alone

De stad is alleen maar een decor in deze drie korte scènes. In de eerste ontvangt de prostituee Hannie een man, die in de stad met zijn ziel onder de arm loopt. Zijn vrouw heeft hem verlaten en is naar haar familie in Zeeland gegaan. Hij hunkert naar enige belangstelling voor zijn situatie, hoe simpel ook. De verhalen van Hannie stellen hem tevreden. In de tweede zitten twee dames in de snackbar van een warenhuis. De ene vrouw is weduwe en heeft zich verzoend met het alleen zijn. De andere vrouw maakt zich boos op haar weggelopen man, die zij kortgeleden nog met een jong meisje zag. Ze voelt zich in de steek gelaten. Maar ligt het geluk alleen in dat wat voortduurt? In de derde zijn we getuige van een ontmoeting van een man en een oudere vrouw, die in de stad aan de vogels voedsel geeft. De man is huisschilder en zoekt naar een onderkomen. Hij hoopt ergens een zolder te krijgen, in ruil voor het opknappen van de woning…

BRON: https://www.parool.nl/amsterdam/de-stad-heeft-dorst-droogte-gaat-amsterdam-miljarden-kosten~baf174d7/

The Japanese words Takara (“Treasure”) and Chizu (“Map”) join to form “Takachizu” (“treasure map”). Takachizu is a community “show & tell” gathering space designed to identify and reflect on that which is most valuable, celebrated, and in need of protection in Little Tokyo. Takachizu, is a project of Sustainable Little Tokyo initiated by +LAB, LTSC’s creative community development strategy utilizing collaboration and experimentation to advance Little Tokyo’s power over its future. The gathered treasures will help give guidance and focus to a multi-year planning initiative of Little Tokyo Service Center and Sustainable Little Tokyo. Over the last year, we conducted dozens of workshops with residents, workers, shoppers, and visitors to Little Tokyo. Participants brought in “treasures” that represented Little Tokyo’s values to them. These treasures were shared in a group setting, documented, and then added to a temporary exhibition and online archive. These treasures were shared in a group setting, documented, and then added to a temporary exhibition and this online archive. The gathered treasures give guidance and focus to a multi-year planning initiative of Little Tokyo Service Center and Sustainable Little Tokyo.

'The City is a Choreography' is an interpretation of the contemporary city nowadays. The ongoing project exists of street scenes and portraits in public spaces; the only space we share with one another; that probes the disconnection between the city and the youth that reside within. In today’s fragmented and interconnected world it seems like we are constantly reshaped by factors such as new forms of media, urbanization, multiculturalism, and diversity. Cities, with their rising populations, large youth population, and complex configurations, have become key symbols of fast-changing modernity. With special attention to the sculptural qualities of the body and the relationship between space and individual, and between each other, the city always hums in the background of the images. 'The City is a Choreography’ explores the interruptions of everyday life and how the urban environment can be perceived with both eyes and body. BRON: https://phmuseum.com/mschriek/story/the-city-is-a-choreography-365618bd2a 

Een bundeling faciliteiten  Hoe is de stad zichzelf? De uiterlijke kenmerken laten een veelheid aan gebouwen, trottoirs, ramen, kozijnen, deuren, huisnummers, straatnamen, winkels, kantoren en flatgebouwen zien. Na een week luisteren naar wat anderen te zeggen hebben over de stad, mijn stad, begrijp ik dat deze gevoelsmatige veelheid zich niet perse manifesteert in deze fysieke objecten. Deze zijn alleen maar faciliterend aan hetgeen wat de stad echt kenmerkt. Dat wat de stad echt ís. Het is de veelheid aan handen, ogen, gedachten, meningen, interesses, expertises, culturen, geloven, identiteiten en gezichten. Het hart van de stad bevindt zich in de mens. De bundeling van alles wat de mens mens maakt, maakt de stad. Maakt de stad levend. In de basis is een stad een plek die een relatief groot aantal mensen hebben verkozen tot hun thuis. Wanneer ik jou vraag je een stad voor je te zien, zie je de een bundeling faciliteiten: de eerder genoemde gebouwen, trottoirs, ramen, kozijnen, bruggen, kantoren, maar dit is enkel de vormelijke uitdrukking van de aanwezigheid van de mens. Het teken van de menselijke activiteit. Het stadsgezicht. Goed, ik ben een stap verder. Maar zoals altijd: wie meer weet, weet minder. Hoe meer ik te weten kom over mijn eigen visie, mijn interesses mijn stad, hoe meer interessante andere vragen dit oproept. Namelijk: iedere stad heeft een karakter, althans zo voel ik dat. Wat veroorzaakt dit karakter? Ruimte? Mensen? Een combinatie? En welke rol speelt de geschiedenis hierin? Daarnaast: de stadsbewoners. Wat is hun rol? Hoe bewegen zij zich en wat kenmerkt hen?

Het ontstaan van de stadsplanning verwekt aldus mede de scheiding tussen ville en cité. Sennett behandelt die scheiding aan de hand van een aantal thema’s: plaats en ruimte, weefsel, monocultuur, landschap, kunstmatigheid… Daartegenover staat de stedelijke bevolking, de menigte, het leven op het trottoir. Mens en plaats, sociale praktijken en ruimte worden uit elkaar gehaald. Bron: https://www.dereactor.org/teksten/stadsleven-richard-sennett

DAY 6: Shakespeare “What is the city but the people?” is een citaat uit het politieke toneelstuk ‘The tragedy of Coriolanus’. Het gaat over een beroemde en beruchte soldaat in het oude Rome waarin onenigheid woedt over het bestuur van de stad.  Bron: http://shakespeare.mit.edu/coriolanus/coriolanus.3.1.html

De Gemeinschaft (community) is het dorp waar iedereen elkaar kent, er sociale controle heerst en informele relaties de boventoon voeren. De Gesellschaft (society) bevindt zich in de stad. Dit wordt gekenmerkt door meer formele relaties en anonimiteit. Door deze anonimiteit kent de stad meer vrijheid en trekt het veel verschillende culturen aan en diversere persoonlijkheden aan. Wikipedia: Gesellschaft—often translated as society—on the other hand, refers to groups that are sustained by it being instrumental for their members' individual aims and goals. Bron: http://www.wimderksen.com/2013/02/24/wat-is-een-stad/

https://www.theguardian.com/artanddesign/2019/apr/26/how-photographer-michael-wolf-captured-the-planets-teeming-city-life