"Padaka"

Dziś opiszę jak to wygląda pod względem pracy.

Dopóki człowiek robi na zleceniówkach to oczywiście nie ma żadnego problemu, ale bądźmy szczerzy, że nie da się wyżyć tak całe życie ze śmieciową umową. W momencie gdy potrzebna jest UOP zaczynają się mocne schody. Kilka stanowisk i firm już mam na koncie i zawsze były jakieś problemy.

Medycyna pracy jest strasznie sceptycznie nastawiona do epileptyków i robią problemy ze wszystkiego. Jak miałem pracować na produkcji to był problem z nockami, bo mi szkodzą. Na magazynie dwukrotnie mnie oblali w badaniach, za pierwszym razem przez pracę na wysokości z powodu drabinki jednostopniowej i po znajomości wycofali mi to ze skierowania. Za drugim razem przy ala awansie były wózki widłowe (te elektryczne paleciaki, a nie do kierowania za kółkiem), to również mi odrzucili i awans mi przepadł. Ostatnim moim zawodem było typowe korpo, myślałem, że w tej sytuacji już unijne wszelakich problemów. Oczywiście się myliłem, bo komputer powyżej 4h to jest ogromny problem i musiałem się kłócić z lekarzem, że nie dostanę napadu przez to.

Mógłbym jeszcze wspomnieć o pracy ratownika WOPR, ale to już zupełnie inny poziom. Była to po pierwsze zleceniówka, więc nic nie mogli mi zrobić, i po drugie miałem nienormalne szefostwo, które któregoś dnia zaczęło wymagać ode mnie "zgody od lekarza rodzinnego". No ale to już inny poziom i inna historia.

Zapewne jest to jeden z najczęstszych i najbardziej kontrowersyjnych tematów. Za każdym razem jak komuś mówię, że skończyły mi się badania dla kierowców, to jest w szoku i niedowierza, że istnieje krótsza ważność prawka niż 15 lat. A jak już wyjawię powód, to najczęściej pojawia się żal i po chwili tona pytań z dyskusją.

Fakt, że wszyscy kojarzą tą chorobę wyłącznie z nagłym traceniem przytomności i drgawkami strasznie mnie drażni. Jestem wręcz pewien, że osoby ustalające przepisy wobec nas też mają zaledwie taką wiedzę, dlatego są tak bezsensowne i niedopracowane.

Miny ludzi, gdy wytłumaczę, że istnieje coś takiego jak aura i dzięki niej wiem kiedy zjechać na pobocze i się zatrzymać, są bezcenne. Jeżdżę już 6 lat i tylko 3 razy zdarzyło mi się gorzej poczuć ("ścina" czy jak kto to nazywa, do napadu jeszcze wiele brakowało w tamtych momentach), ale zawsze zdążyłem zjechać i zgasić auto. Dzięki temu znajomi czują się bezpieczniej gdy ja prowadzę, niż jedna "blondynka" w ekipie xD

Przechodząc do rzeczy, w tym roku zrezygnowałem z tego atutu. Stwierdziłem, że mam dość wydawania około 1000zł na samo przedłużenie prawka, nie wspominając już o OC, przeglądach, naprawach itp. itd. Za każdym razem słyszałem "teraz jeszcze na rok, ale następnym razem na 2 lub 5". Nigdy się nie doczekałem dłuższego i cierpliwość mi się skończyła wraz ze wzrostem inflacji.

Moim jedynym pytaniem w całej tej sytuacji jest: czemu takie rzeczy nie są dostosowywane indywidualnie w zależności od stanu choroby, tylko wszyscy traktowani tak samo? Niezależnie czy dana osoba nie miała napadu od 2 czy 10 lat. Moim zdaniem to tak samo, jakby każdy kto przeszedł COVIDa musiał nosić maseczkę do końca życia.