ESTY

Bilinç, evrimsel bir hata; çünkü kendimizi fark ettik ve bu farkındalık bize sonsuz bir acı verdi.

Bizimde the great war'ımız böyle bitti işte

20 ocak salı scofield

ara sıra düşünüyorum, ben hangi yanlış kapının arkasından çıktım da bu kadar yamuk oldum? bu kadar eğrilip büküldüm, herkesin sıraya dizildiği bir hayatın ortasında ben neden hep sağa sola çarpa çarpa yürüyen oldum? düzgün bir masaya oturamadım, otursam bile elimdeki bardak devrildi? gülüşlerim fazla sert, kelimelerim fazla kirli, bakışlarımda hep bir arıza. sevilmeye uygun değilim sanki. en azından öyle biçimlenmişim. fabrikadan defolu çıkmış bir eşya gibi, kullanışsız, estetikten uzak, ama yine de elde tutuldukça batacak, uzaklaştıkça eksik bırakacak bir şey gibi.

İnsanlar yazılarımı okuyup, içselleştirip onun üzerine yorumlar yapıyorlar. Bunları görünce çok onure olmakla beraber çok mutlu da oluyorum. 🥺🫶

İnsan kendiyle baş başa kaldığında düşüncelerinde boğulup gidiyor. Hayatımda öğrendiğim tek ders bu, ne kadar gülsek de ağlsak da mutlu hissetsek de gün sonunda seninle kalan tek duygu hüzün.

Kendimle ne yapacağım..?

Duygusuz bir hayat pürüzsüz kaygan bir kumaş gibidir.

Ama insanlar tabloya uymuyorsa, en pahalı çerçeve bile kurtaramaz o resmi.

Senin zarının her yüzü altı

Zaman geçtikçe birlikte yaşama faaliyetleri ve genetik değiş tokuşun etkisiyle sonunda vicdanımız kanımızın rengine, gözyaşlarımızın tuzuna karıştırdık ve bu da yetmezmiş gibi, gözlerimizi içe dönük aynalar haline getirdik ve onlarda sonuçta çoğu zaman ağzımızla inkâr ettiğimiz şeyleri hiç çekinmeden gösterir oldu.

Çünkü benim oğlan öldürsen özür dilemez.

slyvia plath ölmek istemiyordu jeongguk onun için her on senede bir intiharı denerdi, sonuncusunda başarılı oldu derler. Bana kalırsa o ölüme yaklaştığını hissettiği o anı ve sonrasında tekrar hayata dönebilmenin hazzını seviyordu, yaşamayı ya da ölmeyi değil bu yüzden intiharlarını hep çocuklarının bakıcısı eve gelmeye yakın planlarmış ya kurtulma ihtimalinin yüksek olduğunu bildiği için.

gemici kıyıdaki düğümü çözemedikçe yaInızca ipin uzunluğu kadar uzaklaşabilir, daima kıyıya bağlı kalır.

Deliler, kendilerine acı veren şeylere teslim olmuşlardır.