toska

Hayatın yazılı olmayan kuralları vardır: Misal üstünü örttüğümüz herşeyin altında kalırız.

Unutulmuşluğa gidiyorum, yalnız ölüm sevmeli beni.

Acıyı bırak diyorlar; acının bendeki kıymetini bilseler bırak demeye utanırlar.

Gözleriyle beni aciz kılan sevgilim.

Senin kafanda, ruhunda hatta en ufak bir hücrende bile benden başkasının yer almasına tahammül edebilir miyim?

Cânım senin uğuruna feda olmak içindir…

zehri kendim içtim senin ölmeni beklerken.

ben sana güvenince kendimi dağa yaslanmışım gibi hissederim sandım, meğer sen uçurmuşsun…

sana beni incitme demiştim, ben sana zaten yaralı gelmiştim.

herşeyi çöpe attım, çöpü kapıya koyamıyorum.

benim sırtım yere gelmedi benim sırtım sana geldi keşke yere gelseydi.

uğradığım ihanette gücüm yetmedi.

senden nefret ediyorum çünkü seni sevmiştim sen ise koca bi yalan çıktın.

bu dünyada değiştiremeyeceğim tek şey sana olan sevgim. ne yaparsam yapayım bitmeyecek,o his her zaman kalbimde yüreğimin en derin köşelerinde her gün daha bi fazlası olarak devam edecek. seviyorum seni sevgilim…

sana ayna tuttum. sende gördüğümü tek şey bendim. sen bana dairdin.senden aşkımı,sevgimi alırsam senden ne geriye kalır diye merak etmiştim. meğer hiçbir şeymişsin sen, seni sen yapan bendeki aşkmış.

aşk bir bataklık. bende bu bataklığa düştüm ve gittikçe beni içine çekiyor, boğuyor, dibe batmamı sağlıyor böylesini tahmin etmemiştim heyecan,mutluluk,huzur, bu hisler yerini kaygı,korku,hüzüne bıraktı. eskiden kaybetme gibi bi kaygım yoktu şuan en büyük korkum kaybetmek. seni, sana olan hislerimi, sana ait dair ne varsa hiç kaybolmasın gitmesin bırakmasın beni bir başıma dayanamam bu kaybedişe…