My Dumb Stuff

O gece seninle Mania, bir şiir yazdık gezegenin birinde.

Yalnızdık, ıssızdık, karanlık dağılmıyordu ve yıldızlar artık çürümüş meyveler gibi uzaya dökülüp düşüyordu. Kollarımda seni taşıyamamanın, artık sana sarılamamanın çürükleri vardı; ruhum sensizliği içtiği günden beri varlığın için sarhoş olmaya ihtiyaç duyuyordu. O gece Mania, seninle ben, gökten yağan ölü yıldızların altında kalmış iki enkazdık; canında bir yangın vardı ve bu yangını çıkaran ben olduğum için seni söndüremedim.

Seni söndüremedim ve bu, seni yakmış olmamdan daha ağır geliyor bana.

Mania, inandın bana ve ben parçaladım seni.