sana yazdığım satırlar kırıklarla dolu. kelimelerim boğazına kırk düğüm atar. sen yaralarımı anlamazsın, bilirim. sen susarsın, ben susarım, bu suskunluktan hiçbir halt olmaz.

o cümle normal bir cümle değil işte. sana ben, sen bu kadar gelmemişken, gitme diyemem.

Şimdi buraya ne yazarsam yazayım, seni ilk gördüğümde hissettiğim midemle göğüs kafesim arasındaki o müthiş ağrıyı anlatmaya yetmez.

canımın çiçeği, yorgun ve bir şeylerden bıkmış gibi hissedebilirsin bu hiç sorun değil. pek çok şey ile kendini bir savaşın ortasında gibi de hissedebilirsin hiç sorun değil. pek çok gülümsemeler, bakışlar, görünüşler hatta sevgiyi benimseyenler ve sevgiden uzak kalanlarla daha da fazlasıyla her şeyi derinden hissediyor olabilirsin inan bana bu hiç sorun değil. pencereleri aç havanın içeri girmesine izin ver, derin bir nefes al ve gözlerini kapat, gerekirse ağlamak için kendinden uzaklaş, sonrasında her şeyi aş ve kendine geri dön. derin bir nefes ver ve rahatla. çökmenin bazen yaşamın bir parçası olduğunu unutma. başarmak istediğin her şey için çabalıyorsun, işler ne kadar zor olursa olsun, tutunmaya çalışırken harikasın. tüm acılardan daha büyüksün. umarım kendinle gurur duyarsın bunu hak ettiğin gerçeğini benimse..