eflâll

"Hep gülerim ben. İnsan gülemediklerine ağlar, ben ağlayamadıklarıma gülerim."

Aslında yanında sandığın herkes karşına geçmek için an kolluyor.

Ben öyle edebiyattan falan anlamam. Bir seni gördü bu gözlerim, bir seni sevdi bu cansız kalbim. Seninle başladı kalbimin bütün atışları. Seninle yaşadığımı hissettim. Saç telinden tanırım ya ben seni fakat sen beni gözlerimden bile anımsamazsın. Oysa ne çok şey konuşur bu gözlerim. Anla diye yalvararak bakar inceden. Bir baksaydın inan ki anlardın.

Ölümün kıyısında bana öyle bir gülümsedin ki o gün bırak ölmeyi gülüşünü tekrar görebilmek için yaşamayı seçtim.

Yaralarımın sebebi sensin diye sarmaya kıyamadım.

Yalnız beni değil kendini de kandırmışsın.

Kafayı boşaltmaya çalışırken üzüntüden mideyi boşaltılca anlıyorsun ne kadar mahvolduğunu.

Paramparçayım sana ben.

Kasımlar acır Yelkıran, kasımlar çok acıtır. Sen benim kasım ayımsın. Acımsın.