Aug 1, 2016
Hayat garip. Ölüm çok daha garip.
Bugün eski fotoğraflara bakarken çok eskilere ait bir fotoğraf ve o fotoğrafların arasına saklanmış bir arkadaşımı buldum. Şimdi bu dünyada olmayan, çok daha güzel bir yerde olduğuna inandığım biri. Kaybettiklerimizin acısını atlattıktan sonra onlara dair anılarımız olmadan yaşamaya çok kolay alışıyormuşuz. Fotoğrafı görünce içimde uyanan acı kendime kızmama sebep oldu. Bu kadar çabuk unuttuğum için… Sonra başka bir arkadaşımdan, daha onu ilk tanımaya başladığım zamanlar benimle ilgili söylediği güzel bir şeyi ilk kez öğrendim. Gözlerim doldu, sanki bu dünyadan onun olduğu yere yeni bir köprü inşa edilmiş gibi hissettim. Ve o köprüyü fark ettiğimde içimden tek bir şey geçti. Koşup ona özlendin demek.
