Yasemin Canan

"Sen bu resimde nerdesin dedi

Ben bu resmin çerçevesiyim dedim

Bu yorgun kül peşimde

Kokuna b/öldüğüm takvimlerle

B/ağrımda zifiri bir isimle

Gelmedim

Her gün  yeni bir ahhhh ısmarladım kendime

Yasemin Canan

İyiyim sen gibiyim

Nasıl nefes alabiliyorum

Sanıyorsun hâlâ?

Çünkü bu aralar ben de

Adından harfler koparıyorum

Sevişirken

Üstünü çizdiğim bir ömre hatıran dedim...

Çekildi o deniz

Yüzümün yarısında başka fırtına

Ne kimsenin payına düşerim artık

Ne de ellerini ezberleyecek kadar kalırım

Nasıl da usanmadım

Her seferinde gitmekten

Ama utandım; her ne varsa

Yine sana biriktirmekten

Bütün y/azlarını kucakladım ama

Çiçekler içinde bahçesiz kaldım ...

Defalarca daha

Bir sen sevecek

olsam da

Bu aşkın namusunu

Ìki dudağının arasında yitirdin

Anlama artık bení olur mu?

Daima benim hasretimi taşıyacaksın her kadın yarası aldığın vakit beni özleyeceksin,

çünkü ben seni yaralamadım, kırmadım seni

Hiç etmedim.

Terk etmek, hiç etmekti,

Affet! Çatısız ayazlardaki tarifsizliğimi

Hiç kimsenin çığlığı olmadan;

Her sessizlikle ödeştim ben

Her sensizlikle...

/

Poyrazım bile senli bir çığlıkta şimdi

Yan yana düşen

Kadife kelimelerinle

Gizlice gün ışığı içmiş

Çiçekler kadar güzelsin..

Hangi yolu yarıladımsa

Yalanladıklarıma denk...

Savrulduk ürkek kanatlarımızla

Ayrı ayrı hayatlara küsmüşken ikimizde

Bakma bugün

Korlar dolusu harflerime

Özenen bendim

Bu aşkın kazasına

Sanmalarımdan

Sınandım da

Bu kilidin tarihleri ziyan

Oysa takvimsizdik

Hangimizdik

Soluklarını sonraya bırakan

İnsan iki kişi olmalı, değil mi?

En azından iki kişi.

Söndü,dudaklarımın nemine asılı o yarım dua

Yüzüstü düştüm her karanlığa; adınla...

Yasemin Canan