Zihnimin içinden geçen her düşünce doğru değil. Bir kere başıma öyle bir şey geldiğinde buna benzer bir şey olduğunda aynı şey olmak zorunda değil. Şartlandırma kendini. Zihninin içinden çık. O düşünce gerçek değil. Bir sürü yol ve ihtimal var. Ruhun en güzelini bulmak konusunda yeterli.

Bugün aylar sonra en yakın olduğum arkadaş grubuyla buluştum. Yanlarında hiçbir yerde eğlenemediğim kadar eğlendiğim insanlar. Ama çok garip birbirimizden o kadar uzaklaşmışız ki farkında olmadan. Büyümüşüz, hayat bizi çok farklı yerlere sürüklemiş, birbirimizden uzakta yeni hayatlar kurmuşuz, yeni telâşlar edinmişiz. Bu kadar büyümeye gerek var mıydı bunu düşünüp üzülüyorum çoğu zaman. Her okul çıkışı boş boş limona gittiğimiz günleri çok özlüyorum. Benim bu geçmiş özlemim hiç dinmeyecek sanırım.