Deb Yang

Magkaibigan kayo matagal na at di mo napigilang mahulog sa kanya. 

Natatakot ka na baka mawala siya o ang pagkakaibigan niyo. At hindi mo rin alam kung dapat ba sabihin mo yung nararamdaman mo sa kanya... Pero dahil ikaw ay naging matapang, ikaw ay sumugal at pinagtapat mo yung feelings mo sa kanya. 

Bigla ka nalang nanlumo sa mga katagang narinig mo:

“Sorry, pero kaibigan lang ang turing ko sa’yo.”

Bigla kang nawalan ng sigla kasi akala mo pa naman na pwede na...

Pwede na maging kayo. Akala mo may “sparks” kayo sa isa’t-isa, pero hindi pala. 

Wala pala talagang sparks na nabuo sa pagitan niyo dahil short circuit lang pala yun. In other words, FALSE ALARM.

Hindi mo alam kung sisisihin mo ba yung sarili mo dahil sa sumugal ka sa love story mong hindi pa nagsisimula ay nabokya na.

Maraming tanong ang gumugulo sa isip mo tulad ng:

1. Kung hindi ba kami naging magkaibigan, at nagtapat ako sa kanya, ay tatangapin ba niya yung nararamdaman ko?

2. Mahirap ba ang hinihingi kong favor? Ang mahalin rin niya ako tulad ng pagmamahal ko sa kanya?

3. Palagi nalang bang ganito? Pag sumusugal ako sa pag-ibig ay lagi akong natatalo at nasasaktan?

At minsan, di mo rin maiiwasan magmura sa kamalasan na inabot mo sa pag-ibig. Pero, tama na ang pagsisisi mga Ate at Kuya. Kasi, kahit umiyak ka pa 24/7 hindi pa rin mag-iiba ang desisyon niya.

 “KAIBIGAN” lang talaga ang tingin niya sa’yo at hanggang ‘dun lang talaga ang maiibigay niyang pagmamahal sa’yo.

Tama na rin ang pag-iyak kasi wala ka namang nagawang mali, dahil hindi naman mali ang magmahal. Ang tanging mali lang na nagawa mo ay ang minahal mo siya ng sobra. Dahil inakala mo na masusuklian ka rin niya ng pagmamahal.

I don’t use words to hurt you

I prefer to remain silent 

My life is completely shattered

I lost the job that I love 

I lost my friends who became my family

I lost my freedom

I lost my chance to become happy

I’m back to my melancholic and mediocre life

I’m locked up in this tower again

I found solace in this extreme darkness

Fighting to hide my broken soul

Each passing day, my heart becomes cold and numb

I lost all my emotions

I feel so empty 

I feel scared, really scared

Scared to face what lies ahead of me

I’ve been running around in circles for no apparent reason

I don’t know where to go

I don’t know what to do

People around me can’t understand why am I like this

They always say, “You can do it!”

But the fear inside of me is just lurking around

Waiting to eat me up

Waiting to eat me whole until I can’t breathe

I’m broken to pieces

I am completely lost in space

My body feels weak and tired

My heart is on a hiatus right now

It’s recuperating from all the pain it had been through for the past few months

It’s not yet ready

Sleeping is an escape

An escape to run away from the pain of my treacherous life

The blankets wrapped around my body hides my nasty scars

Sabi nila kapag nahulog ka sa isang tao ay magkakaroon daw kayo ng “sparks.” Hindi ko alam kung totoo ba yun o hindi.. Eh, kasi ibang “sparks” yung alam ko.

Eto yung iba’t ibang klaseng “sparks” sa buhay na alam ko:

#1 Spark:

*Sparks galing sa fireworks.

Diba ang ganda tingnan ng fireworks lalo na kapag maraming sparks ang lumalabas? Kung biglang nawala na ang sparks sa relasyon niyo ay, pasabugin mo nalang yung syota mo baka sakaling lumabas ang sparks sa loob ng katawan niya. Malay mo nakatago lang pala yun.

#2 Spark:

*Sparks galing sa kidlat.

Ang sakit kaya matamaan ng kidlat. Marinig mo nga lang eh, magigising ka talaga sa himbing ng pagkakatulog mo. E apply natin yan sa love… kahit na anong gawin mong pagpapansin sa taong mahal mo at di pa rin umubra, ang mapapayo ko lang sayo ay tawagin mo na si Volta at hilingin mong patamaan ng kidlat yung crush mo. At sa ganoong paraan ay magigising ang manhid at natutulog niyang puso. Oh, edi nagka love story ka bigla! Salamat kay Volta!

#Spark 3:

*Sparks galing sa mga appliances.

(Alam ko na wala rin itong pinagkaiba sa kidlat dahil parehong kuryente ang source ng mga sparks nila. Pero, I assure you na di magkatulad ang dalawa.)

That moment na bigla ka nalang napasigaw dahil napahawak ka bigla sa isang appliance niyo sa bahay at basa yung mga kamay mo? In other words, nakuryente ka Ate/Kuya. Kung ire-relate natin sa love ang sparks na galing sa isang appliance ay magiging ganito yun:

Yung feeling na, sa unang pagkikita niyo pa lang ay bigla nalang kayo nag “click” ng hindi inaasahan tulad ng nangyari sayo at sa plug. Biglang kayong na attract sa isa’t-isa na naging resulta sa pagkakaroon ng sparks at sudden connection at nauwi sa pag-iibigan. Ganoon lang ka simple.

#Spark 4:

*Sparkplug

Ang relasyon ay parang isang sasakyan. Kapag nawala ang isang importanteng parte ay mahihirapan na ito sa pag-andar, o ang mas malala pa ay di na ito gagana pa. Ang love ay parang isang sparkplug…

Tulad ng isang sasakyan na di makakaandar kapag wala ang sparkplug, ikaw rin ay mahihirapan at mawawalan na ng gana sa buhay kung wala ang love. Sa tingin mo ba makaka survive ka sa buhay mo kapag wala ang love? Love na galing kay God, sa pamilya mo, at mga kaibigan mo na nagbibigay sayo ng lakas para magpatuloy sa buhay kahit lubak-lubak na daan yung dinadaanan mo.

Dahil sa love, nakakayanan mo gawin ang lahat kahit na mahirap at imposible.

Minsan nagtataka yung mga kaibigan at kakilala ko kung bakit raw ang hilig kong bumato ng mga “hugot” lines. Di ko nga rin alam ang sagot sa mga tanong nila.

 Siguro baka na inspire lang akon kasi eto na ang nauuso ngayon. Tinatanong rin nila ako kung saan ako humuhugot ng inspirasyon eh, wala naman akong experience sa love.

 Ako ang dakilang taga-bigay ng advice sa mga kaibigan kong heartbroken, dakilang third-wheel sa love story ng iba, sinasama sa date ng mga kaibigan kong may syota na, (Habang ako ay wala pa.) at nakiki-celebrate sa mga monthsaries and anniversaries nila. (Oh, diba ansaya lang ng papel ko sa mga buhay nila?)

 Kahit wala pa akong experience sa love, nasaksihan ko naman ang iba’t-ibang mukha ng pag-ibig na nagmumula sa karanasan ng mga taong malapit sa akin.

 Observant lang kasi ako sa mga nangyayari sa paligid ko. At doon na rin ako humuhugot ng inspirasyon na naging dahilan ng mga hugot ko. :)

Ang pinakapaborito ko sa lahat ay kapag umuulan. Ang sarap kasi matulog lalo na kapag malamig ang panahon, o di kaya’y uminom ng masarap na tsokolate na nagpapainit sa malamig kong puso. :) Mahilig din ako maligo sa ulan. Yung tipong kahit na nanginginig na ako sa sobrang ginaw, ay go lang ng go sa pagligo.

 Marami akong naalala tuwing umuulan…

 Tulad na lang ng taong mahal ko na maihahantulad ko sa ulan.

 Dumating kasi siya bigla ng hindi ko inaasahan.

 Hindi man lang ako nakapaghanda sa biglaang pagdating niya sa buhay ko. Kaya eto ako ngayon, wasak na wasak… patuloy pa rin akong nasasaktan sa iniwan niyang delubyo sa puso ko.

 Akala ko mananatili siya sa buhay ko.

 Sana pala kinanta ko yung nursery rhyme na tungkol sa ulan…

 Yung rain, rain, go away? Hindi ko na siya dapat pinapasok sa buhay ko. Sa simula pa lang ay pinaalis ko na siya…

 Ang mga luha ko na walang humpay sa pag-agos at ang damdamin kong walang pinagkaiba sa makulimlim na kalangitan ay SIYA mismo ang dahilan.

Bigla kong napagtanto na ang saklap pala ng buhay ko. Akalain mo? Pati ba naman sa Math ay pinahihirapan ako? Akala ko kasi sa pag-ibig lang ako mahina. (Pati rin pala sa Math ay bokya pa rin ako.)

 Yung feeling na sumasakit na yung ulo ko kapag tinitignan ko yung mga Math problems.

(Marami na akong problema sa buhay pero, dinagdagan pa.)

 Isali mo na pati yung mga formulas, fractions, at si square root na lalong nagpapahirap sa kalooban ko. Pero kung iisipin, ang Math ay parang pag-ibig lang.

 Pinahihirapan at binibigyan tayo ng sakit ng ulo. At ang mas malala pa, ay pinaiiyak rin tayo ng Math tulad sa love kapag nakakaranas tayo ng breakup. Pero kahit ganoon, may natutunan rin tayo sa Math na pwedeng i-apply natin sa love.

  *Yung kapag nag so-solve tayo.*

 (Diba,di naman natin sinusukuan ang isang Math problem hangga’t di natin nakukuha ang sagot?)

  Sa love, di rin tayo dapat basta-basta sumusuko sa mga taong mahal natin. Kahit na pinahihirapan na tayo at sumasakit na yung ulo natin sa kakaintindi, hindi pa rin tayo dapat nawawalan ng pag-asa. Kumbaga, laban lang. :) Pero, kapag ginawa mo na lahat at patuloy ka pa rin binabalewa ng taong mahal mo… Aba eh, awat na mga Ate at Kuya ibang usapan na po yan. Ang tawag na po sa ginagawa niyo ay “katangahan”.

 Diba sa Math, kapag di natin kayang lusutan ang unang Math equation eh, pwede naman tayong lumipat sa susunod na question? Kapag patuloy kang binabalewala ng taong mahal mo, humanap ka nalang ng iba.

 *Wag niyo akong tularan na bobo sa Math pati rin sa pag-ibig.*

 Okay lang masaktan yung utak natin dahil sa Math kasi pwede kang uminom ng pain relievers. Pero kapag yung puso ang nasaktan, kahit sandamakmak na pain relievers ang inumin mo ay hindi  uubra. Sarili mo lang kasi ang makakapaghilom sa mga sugat mo kapag ito ay nasaktan.

Eto yung mga ginawa ko buong araw: 1. Nagbabasa ng mga handouts kahit wala namang naiintindihan sa nakasulat.

(Gaya sa love, di natin naiintindihan kung bakit tayo nagmahal sa maling tao.)

2. Naging adik sa paggawa ng toast bread. Kasi first time ko ulit ginamit yung toaster namin.

(Tulad sa love, pag first time mo na experience ay maadik ka talaga.)

3. Di alam kung ano ang kakainin kaya di nalang ako kumain. 

(Ang hirap magdesisyon lalo na kapag gusto mo pareho.)

*Bigla tuloy nag-play sa utak ko ang kanta ni KZ Tandingan na “Mahal ko o Mahal ako?”

4. Di ko pa rin nagagalaw yung take-home test ko sa Math...

(Eh, akala ko ba sa pag-ibig lang ako mahihirapan? Pati ba naman sa Math? Buti pa nga yung papel, di pa nababahiran o nagkaroon ng gasgas. Eh, ako? Matagal nang nagasgas yung puso ko dahil nagmahal ako sa maling tao.)

5. Paulit-ulit na pinapanood yung anime na naka-save sa phone ko. Di pa rin kasi ako nagsasawa.

(Kahit na may bagong dumating sa buhay natin, di natin napapansin kasi hirap tayong bitawan ang mga bagay na nakasanayan natin. Sa life, binibigyan tayo ng chance para sumubok ng bago... pero, minsan tayo na rin mismo ang umaayaw na tanggapin ito. Kasi, marahil natatakot tayo o di kaya’y masyado na tayong nakuntento sa buhay at ayaw na natin tumanggap ng pagbabago.)

6.Nag siesta ako. 

(Minsan gusto natin takasan ang realidad at kinukulong yung sarili natin sa mga ilusyon.)

e.g: LOVE

Kahit na paulit-ulit kang sinasaktan ng taong mahal mo, pilit mo pa rin siyang iniintindi kahit di mo na kaya. Hinahabol-habol mo pa rin siya kahit wala ka ng halaga sa buhay niya. Unang-una sa lahat, di ka ipinanganak na aso ng Nanay mo para habulin siya. Masasamang tao lang tulad ng isang magnanakaw ang hinahabol ng aso. (Oopps. Matatawag na rin nating “magnanakaw” yung taong mahal mo kasi ninakaw niya yung puso mo pati yung kakayahan mong mag-isip ng tama.)

Minsan kasi pilit natin pinapaniwala yung mga sarili natin na magiging okay ang lahat kahit ang totoo, ay wasak na wasak na. Kaya rin siguro tayo nahihirapan paniwalaan ang katotohanan kasi iniiwasan natin ito. Mas gusto kasi natin humarap sa mga ilusyon para hindi tayo masaktan.

Pero, diba mas masasaktan tayo nang husto kapag ipinilit pa natin sa sarili natin na maniwala sa mga kasinungalingan?

Ganyan talaga sa buhay, nasasaktan tayo at dumadaan sa maraming pagsubok. Pero, ang importante ay may natutunan tayo at patuloy lang natin e-enjoy ang buhay. May dahilan kung bakit nangyari lahat yun sa buhay mo.

Minsan, kapag naalala mo lahat ng napagdaanan mo sa buhay ay matatawa ka na lang at di mo maiiwasan na maging proud sa sarili mo kasi napagtagumpayan mong lampasan ang mga problema.