Χριστόφ

Σκοτεινή νύχτα απόψε

Τι θα συμβεί;

Ούτε ένα άστρο

Τα οποία ακίνητα.

Έσβησα τη λάμπα και περίμενα

Ω προσδοκίες αιώνων

μια φραση τοση δα

τρεις λεξεις

Για εκείνους που μάτωναν τα γόνατα τους στην προπόνηση, αλλά δεν γίναν ποδοσφαιριστές.

Για εκείνες που υπέφεραν πάνω στις πουέντ, αλλά δεν γίναν μπαλαρίνες.

Για τους έφηβους που δώσαν την ψυχή τους, αλλά δεν την πήραν πίσω.

Για τα παιδιά από την γειτονία που χάσανε τον παιδικό τους φίλο, αλλά τα βράδια κλαίνε ακόμα για αυτόν.

Για τους συμμάθητες με τις κουκούλες που τους σκίσαν το τετράδιο, αλλά δεν σταμάτησαν ποτέ να γράφουν.

Για τη γυναίκα που κράτησε στην κοιλιά της ένα μωρό, αλλά δεν το αγκάλιασε ποτέ.

Για αυτούς που διαβάσαν για τις πανελλήνιες, αλλά δεν πέρασαν.

Για αυτούς που ξενυχτήσαν για ένα μήνυμα, αλλά δεν το πήραν.

Για αυτούς που ψάχναν μες το πλήθος ένα βλέμμα, αλλά δεν το βρήκαν ποτέ.

Για αυτούς που πίναν μπουκάλια με κρασιά για να μην θυμούνται, αλλά δεν ξέχασαν τίποτα.

Για αυτούς που ονειρέυτηκαν, αλλά δεν τα κατάφεραν.

Για τον ποιητή που ξενύχτησε γράφοντας, αλλά κανείς δεν διάβασε τις σκέψεις του.