i started to say sorry, but fuck the shit

Najbardziej obraża prawda wypowiedziana spokojnym głosem.

Człowiek może zgubić drogę wiele razy, ale dopóki idzie, wciąż ma szansę ją odnaleźć.

Najtrudniej patrzeć, jak ktoś dobrowolnie wybiera iluzję zamiast prawdy.

Najbardziej boli to, że ktoś przestał widzieć w Tobie to, co kiedyś podziwiał.

Ludzie widzą blizny. Niewielu pyta, kto trzymał nóż.

Kiedy wybieram drugiego człowieka, robię to świadomie. Nie interesują mnie chwilowe zachwyty ani ludzie, którzy błyszczą tylko na pierwszy rzut oka. Zostaję tam, gdzie jest szczerość, zaufanie i serce, które potrafi kochać. Bo uroda z czasem staje się wspomnieniem, a charakter codziennie przypomina, dlaczego warto zostać.

Czuję się naprawdę bezpiecznie dopiero wtedy, gdy nie muszę wybierać słów, ukrywać emocji ani udawać silniejszej, niż jestem. Dla mnie właśnie tak wygląda prawdziwa bliskość. Nie idealna. Prawdziwa.

Nie musisz lubić każdej emocji. Tak samo jak nie musisz lubić każdej osoby, którą spotykasz. Warto jednak wysłuchać obu, zanim wydasz wyrok.

Nie każda miłość trwa całe życie, ale niektóre uczucia zostają w duszy na zawsze

Zakochanie trwa chwilę. Budowanie relacji trwa latami. A składanie siebie po jej końcu... to praca na pełen etat. Bez urlopu.

I niech ten co nie potrafi Cię wybrać, już nigdy więcej Cię nie odnajdzie.

Najgorsze są momenty, kiedy masz ochotę napisać do jednej osoby, ale wiesz, że już nie możesz.

„Nie potrzebuję wyjaśnień. Nie chcę słyszeć, że ‘to było trudne’. Ja też miałem piekło w głowie i burdel w sercu, ale zostawałem. Zawsze zostawałem. Nawet kiedy cały świat mówił mi, że powinienem odejść.”

Czasem musisz rozczarować innych, żeby w końcu przestać rozczarowywać siebie. Nie każdy będzie rozumiał Twoje decyzje, zwłaszcza jeśli korzystał na tym, że zawsze stawiałxś siebie na końcu.