Sirius.

Sevilmemesi gereken biriymişim gibi hissettiriyorlar.

Eğer ki dokuz yaşamım olsaydı ilkini boğularak tüketirdim. Suyun akciğerlerime inişini hissederdim. Oksijenimi benden alıp, nefesimi kesişini. Sonrasında bilincimi yavaşça kaybedip sonunda huzuru bulurdum. Ve bir daha ölümden korkmazdım. Geri kalan tüm hayatlarımda korkusuz olurdum. Sonra ki iki yaşamımı annem ve babamla geçirirdim. Onların gölgesinde yaşayıp, en derin sırlarını öğrenip, bütün pişmanlıklarını dinlerdim. En azından 4’ten 9’a kadar olan hayatlarımı mahvetmeyeyim diye. Ellerini nazikçe tutup son nefeslerini verişlerini izleyene kadar. Dördüncü yaşamımda uzaklaşırdım. İlk olarak kendimden, değiştiremediğim tüm benliklerimden. Çünkü içimde yanlış olan her şeyin benden kaynaklandığını anlayamayacak kadar masumum. Kelebekleri kovalayıp kendimi bulmaya çalışırdım. Bütün yanlış şeyleri dener, bütün yanlış şehirleri gezer ve bütün yanlış insanlarla tanışırdım. Ve tüm bunları yaparken 9 yaşamımın 3’ünü harcadığımı bilirdim. Beşinci yaşamımda içime kapanırdım. Herkesten uzaklaşır ve bu dünyanın bütün yüklerinden sıyırılırdım. İçimde dönen her bir duygu zerresini anlamlandırır, hislerin ve yaşamın değerini daha iyi kavrardım. Altıncı yaşamımda dünyanın tüm zevklerini tatmaya çalışırdım. Ülkeleri gezer, bütün tarihlerini inceler ve sokak sokak gezip görülmeye değer ne var diye bakardım. Gözlerimi son kapatışımda nerede olduğumu hatırlayamayacak kadar. Yedinci yaşamımda ailemi dinlerdim. Onların bana verdiği öğütleri dinler ve 9-5 bir işte çalışırdım. Stabil ve düzenli bir hayat yaşayıp, sevdiğimden bile emin olmadığım bir kadınla evlenirdim. Ama eminim çocuklarıma iyi bir anne olur. Küçük bir daire de sürekli aynı günleri takip eder, kahvemi yudumlar, köpeğimin kapıyı çalan herkese havlayışını izlerdim. Sekizinci yaşamımda yalnız yaşardım. Küçük bir apartmanda yaşayıp günlerimi evimin yakınlarında ki bir kafede yazarak geçirirdim. Geceleri uyumadan önce bir kadeh viski içerdim. Yoga yapıp, sağlıklı beslenip sonrasında hepsinin önemsiz olduğunu düşünüp balkonumda bir sigara içerdim. Sonra bir kedi sahiplenirdim ve o da benim son yaşamımdan önce ki son nefesimi verişimi izlerdi. Son yaşamımda seni arardım. Otobüs duraklarında bekler, semtin en ücra köşelerinde ki barlarda bile seni arardım. Sana hiç okutmayacağım mektuplar yazardım. Sekiz hayat yaşadıktan sonra şunu fark edeceğim. Eğer ki etrafımda sevdiğim bir insan olmazsa her zaman bir eksiklik hissedeceğim derinlerimde bir yerde. Çünkü sensiz geçen bir hayat her şeyi anlamsız kılıyor. Ama benim dokuz yaşamım yok. Sadece tek bir hayatım var. O yüzden sanırım onu denizin kıyısında oturup seni bekleyerek geçireceğim.