:)

“Prawdziwy związek zaczyna się wtedy, gdy kończy się faza randek, a odświętność tonie – często bezpowrotnie – w rutynie codzienności i niezauważalnie dla wielu przeistacza się w przyzwyczajenie, a mężczyźni zamiast kwiatów zaczynają kupować warzywa. Żeby tego chcieć, trzeba… trzeba kochać.”

“Boję się, że nigdy mi się już nie powtórzysz.”

“Moje marzenie jest takie, żeby w piwnicach i miejskich pustostanach spotykali się ludzie, żeby móc mówić o swoich emocjach, bo wtedy nagle okazuje się, że nie tylko ty tak się czujesz. Bo gdzie masz się o tym dowiedzieć? W pracy, gdzie wszyscy spełniamy przypisane nam wcześniej funkcje ogarniaczy? Te schowane głęboko emocje, lęk, wstyd, zwątpienie, żal, potrzeba akceptacji, osamotnienie wychodzą dopiero o drugiej w nocy w zakamarkach lokali i w kuchniach pod koniec domówki, wtedy dopiero wygrzebujemy z siebie ten szlam.”

“Pamiętaj, że czasem może być już za późno, by powiedzieć “przepraszam””

“Człowiek dojrzały odpuszcza, nie mści się. Pielęgnując krzywdę, krzywdzi samego siebie. Życie jest zbyt krótkie, żeby się kłócić. Lepiej liczyć swoje błogosławieństwa i dbać o ludzi, których kochasz.”

“Zdaje się, że tej dziewczynie potrzeba tysiąca przytuleń, by wymazać cały smutek, który niesie na swoich ramionach.”

“Miłość to jest coś takiego, że jak masz dwie rzeczy- lepszą i gorszą, to tę lepszą oddasz temu, kogo kochasz.”

Mysle, że to ważne: uświadomić sobie, że możesz za czymś tęsknić i jednocześnie wcale nie chcieć tego z powrotem.

Jesteśmy odzwierciedleniem pięciu osób, z którymi spędzamy najwięcej czasu. To oni nas motywują, doradzają, krytykują. Przyjrzyj się, z kim Ty przestajesz.

Można zranić kogoś słowem albo zbyt długim milczeniem. Jedni cierpią, bo coś od kogoś usłyszeli, a inni bo nie usłyszeli nic. Jakież to dziwne.

“Jak mam te kurwy lubić, co lubią krzywdę drugich?”