Φθ.

Μια τέτοια μέρα είναι ωραία για να πεθάνεις Όμορφα κι όρθιος σε δημόσια θέα Με λένε Παύλο Φύσσα απο τον Περαία

Αντιφασιστικη πορεια 16/09/2017

μόνο ταινίες του Σκορσέζε και γαμήσια μετά.

Και θα σε θυμηθώ

Και θα με θυμηθείς

Και θα σταθούμε λίγο παραπέρα

Να γελάσουμε με τους εφηβικους εαυτούς μας

Να μιλήσουμε για εκείνο τον αμοιβαίο έρωτα που ποτέ δεν..ή μάλλον ,που παραλίγο ζήσαμε

Να μισησουμε κι οι δύο τον εγωισμό μας που δεν μας άφησε να το ζήσουμε τότε

Να σε κοιτάξω και να προσπαθήσω να βρω το ίδιο πάθος στο βλέμμα σου που υπήρχε τότε

Και να αναρωτηθώ αν θα κοιτάξεις κι εσύ να το βρεις στο δικό μου

Και ύστερα να σε ρωτήσω, γιατί θα έχω κουραστεί πια να μαντεύω

Κι έπειτα να κλάψω εκεί μπροστά σου

Οποία κι αν είναι η απάντηση

Όταν έχει να κάνει με απωθημένο

Αν ένοιωθες τότε, ματώνει η ψυχή, που δε ζήσαμε όσο θα μπορούσαμε και θέλαμε να ζήσουμε

Αν δεν ένοιωθες, η ψυχή γίνεται κομμάτια μπροστά στην αλήθεια που αγνοούσε χρόνια

Δεν θα εχει σημασία πια

Και στην αγκαλιά σου να με πάρεις

Σε εκείνη την αγκαλιά που τόσο πολύ επιθυμούσα να χωθώ τότε

Δεν θα έχει σημασία

Αφού δεν θα είμαστε πλέον οι εφηβικοι εαυτοι μας

Αφού θα έχουμε μεγαλώσει, θα έχουμε αλλάξει

Και ενδεχομένως

Να σε χαιρετήσω στο τέλος

Και να πάω να βρω τον άνθρωπο μου

Με λένε Αλέξανδρο Γρηγορόπουλο. Είμαι 26 χρονών. Πριν 8 χρόνια έδωσα πρώτη φορά πανελλήνιες , ήθελα να περάσω στην Νομική Αθηνών αλλά δεν έγραψα καλά. Δεν τα παράτησα αν αυτό περιμένατε. Ξαναέδωσα και πέρασα 2ος. Στα 23 μου πήρα το πτυχίο μου με 8.7/10 . Ένα χρόνο αργότερα έπιασα δουλειά σε ένα δικηγορικό γραφείο όπου εργάζομαι μέχρι και σήμερα και ασχολούμαι κυρίως με παιδοκτονίες και τέτοιου τύπου υποθέσεις. Με εξοργίζει το γεγονός ότι ένας άνθρωπος έχει το θράσος να δολοφονήσει ένα παιδί. Στα 22 μου , μία μέρα μου χτύπησαν το κουδούνι. Ήταν ο κολλητός μου ο Νίκος,με τον Νίκο γνωριστήκαμε στο σχολείο και δέσαμε αμέσως,περάσανε πολλές τρέλες μαζί,περάσαμε και τις περιπεργες φάσεις μας που ψαχνόμασταν όσον αναφορά την πολιτική. Είχαμε πάει και σε μία πορεία μαζί για την δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Ήρθε να μου ζητήσει να βαφτίσω τον γιο του. Η συγκίνηση που ένιωσα δεν περιγράφεται,και προφανώς δέχτηκα. Ο Νίκος εργάζεται σε μία εταιρία στο τμήμα της διοίκησης και οικονομίας,αφού τελείωσε την αντίστοιχη σχολή στην οποία πέρασε με την πρώτη προσπάθεια και μάλιστα 1ος.Στα 20 μου γνώρισα την Ελευθερία.Ερωτευθήκαμε και στα 24 μας παντρευτήκαμε. Κάναμε μία κορούλα,την ονομάσαμε Δικαιοσύνη,γεννήθηκε τυφλή αλλά την πήγαμε στην Αμερική και την θεραπεύσαμε. Η Ελευθερία τώρα είναι 6 μηνών έγκυος στον γιο μας. Είμαι τόσο ευτυχισμένος

Μόνο που όλα αυτά δεν συνέβησαν. Δεν συνέβησαν γιατί στα 15 μου είχα βγει με τον κολλητό μου,τον Νίκο,στα Εξάρχεια για την γιορτή του στις 6 Δεκεμβρίου. Εκεί τσακωθήκαμε με τον αστυνομικό,Επαμεινώνδα Κορκονέα,και με πυροβόλησε στην καρδιά. Δεν πρόλαβα να δώσω πανελλήνιες,δεν πρόλαβα να γνωρίσω την Ελευθερία,δεν πρόλαβα να γίνω δικηγόρος,δεν πρόλαβα να κάνω παιδιά. Ο Νίκος σημαδεύτηκε από αυτό το γεγονός. Δεν συνέχισε το σχολείο,δεν έδωσε πανελλήνιες,δεν δούλεψε σε εταιρία,δεν έκανε παιδιά,δεν θα του δωθεί ποτέ η ευκαιρία να ζητήσει από τον καλύτερο του φίλο να του βαφτίσει το παιδί του,γιατί τον καλύτερο του φίλο τον έθαψε,του κουβάλησε το φέρετρο,μετά από μερικά χρόνια κατάφερε όντως να σπουδάσει,μέσα απο την φύλακη στην οποία κλείστηκε και μετά από απεργία πείνας που έκανε για να του δωθεί αυτό το δικαίωμα. Όσο για τον αστυνομικό,τον Κορκονέα, δεν ζήτησε ποτέ συγγνώμη,άλλωστε γιατί να απολογηθεί για ένα 15χρονο; Καταδικάστηκε σε 13 χρόνια φυλάκηση αλλά έμεινε μόνο 11. Σας φαίνεται άδικο; Μα αφού σας το είπα. Η δικαιοσύνη δεν είναι τυφλή πλεον. Βλέπει. Κάνει διακρίσεις. Εξυπηρετει συμφέροντα