Woordjes

Kan iemand me komen knuffelen totdat al mijn misplaatste stukjes & twijfels op hun plaats vallen plss?

Ik voel mij gelijk een puzzel waar een stukje van ontbreekt. En op het eerste zicht is dat geen probleem, want ge ziet nog altijd wat ik afbeeld (en onvolmaakte dingen zijn soms schoner). Alleen, als ge goed kijkt, ziet ge dat het plaatje niet klopt.

is het oké om terug in te storten? in duizend stukjes te breken? terwijl iedereen denkt dat ik niet langer gebroken ben? 

Ik kan niet samen zijn en ik wil niet alleen zijn

Als je vanavond gaat slapen dan hoop ik dat je gelukkig bent.  Dat het duister je niet meer zo overvalt wanneer je de lichten uitdoet. Dan hoop ik dat je de eenzaamheid van lege dekens kunt verdragen en dat je niet langer hoeft te vechten tegen verdriet.

is het oké om terug in te storten? in duizend stukjes te breken? terwijl iedereen denkt dat ik niet langer gebroken ben? 

“Dat het beter is zo neemt niet weg dat ik het anders had willen zien.”

“En ik ben zo bang dat zelfs als ik je nooit meer zie ik van je blijf houden.”

Ik heb die glimlach onderschat. Ik besefte niet hoe zwaar het zou voelen, als ik die nooit meer zou zien.

Ik denk dat mijn hart ook aan zelf isolatie heeft gedaan

Ik wil elke seconde met u beleven.