Wohohomanadventures

Deze blog wordt niet met stijl of schoonheid geschreven; de harde realiteit heeft nood aan heldere woorden. Mijn nieuw voorschotplan van de elektriciteitsleverancier ligt op tafel; 527 euro per maand, voor mijn ‘1-persoonsgezin’. Nochtans woon ik niet in een kasteel op een zonovergoten Italiaanse wijngaard met mijn Italiaanse God die me érg warm krijgt – zonder elektriciteit. Ik zie alleen maar…

Er waggelt een piemel naar me toe, letterlijk dan. Vrolijk zwabberend, geschoren, bruin, zogezegd semi-bedekt door een openhangende fluffy oranje badjas. Ik kijk hem strak in de ogen aan; hoeveel voor een nacht? Na uren quasi doelloos rondrijden, proberen weg te rijden van de onrust die huis in mij gevonden heeft – ook nooit helemaal is verhuisd. Ik ben blijkbaar aangespoeld op een…

De beste busplekjes zijn uiteraard al ingenomen. Verderop zie ik een oude mobilhome met een vissende kerel, genietend van zijn pintje in de ondergaande zon. We geven elkaar een wuif ter begroeting.Ik besluit een praatje te gaan maken, ik heb sinds mijn (n)iets-nagelaanmijndoodskist-god-en-onmogelijkeliefde teruggevlogen is, al dagen geen mens gesproken en me voorgenomen vandaag ’sociaal’ te…

Kan u aub mijn lengte meten, vraag ik aan de dokter waar ik in spoed bij kunnen langskomen heb omdat ik al drie dagen aan één kant niet hoor. Ze proclameert mijn medicatieprotocol. Kan u dat aub voor me opschrijven, dokter? Ik ben een wrak – ik heb 14u in een Flixbus gezeten. Heeft u geen pijn? Ik staar naar de lintmeter aan de wand. Is die correct? De dokter giechelt en bevestigt 1,64m. Echt?…

Dat ik te veel tijd steek in zaken en mensen die er niet toe doen en te weinig in dingen die er wel toe doen. Te veel tijd in gedoemde hersenspinsels zoals dromen, idealen, sprookjes en verwachtingen…een geoliede glijbaan naar teleurstelling, frustratie en finaal verlies – vooral van mezelf. Chocolade en wijn. Teveel tijd in ontharen, scrollen, beantwoorden, behagen, liefde vragen, zoeken en…

Het onweerde vannacht in de bergen, in mijn hoofd en in mijn buik. Flitsen splijten de hemel en mijn gemoed. Zoveel indrukken die ik niet kan uitdrukken. Dat de druk van ‘moeten doen’ helaas soms blijft, zeker met zonneschijn. De storm raast en blaast. Stopt het denken nooit? Stopt het verlangen, naar àlles wat er niét is, nooit? Dat ik steeds opnieuw naar boven wil, over die toppen scheren en…

Alles is anders, dus tracht ik ´iets van hetzelfde´ te installeren. Mijn eerste koffie drink ik bij voorkeur alleen en in stilte. Dat strookt niet met mijn blaas die zich na een nacht wilt legen. Dus, kleren moeten aan en ik moet de bus uit waar de rest van de wereld al vrolijk wakker is en enige vorm van interactie met mij verwacht. Zoiets als praten of plannen voor de dag ontvouwen. Ik wil…

Er zijn zo van die dagen: parkeerboete, auto niet door de keuring, zoekgeraakte héél erg belangrijke papieren, onbeëindigbare abonnementen en andere vervelende pesterijen. Op nog geen 2000km zijn mensen elkaar aan het bombarderen. Mijn kat Don heeft ternauwernood een routineingreep bij de dierenarts overleefd. Hij ligt op mijn buik en huilt. Ik huil ook en ben opgelucht dat ik mijn…

Bert slaat zijn armen om me heen en kust me hartstochtelijk. Eindelijk zijn we samen, we duizelen in warmte en verdrinken in elkaar. De wekker verkloot mijn zoete droom. Het is een pijnlijk ontwaken; een lege plek naast me, een leeggezogen hart in me en rouwgevoelens door het nakende afscheid van vanalles en nog wat – mensen vooral. Pijn, frustratie en angst…ik verlang naar afleiding, verlossing…

…en nog iets…ik ga een jaartje reizen… De wang van mijn baas trekt even, maar al snel praten we over de praktische afhandeling van mijn werk. En zo wordt 2022 hét jaar waar ik – weerom – het geëffende pad verlaat. Niets is zo vruchtbaar om alles, met inbegrip van jezelf, eens goed door elkaar te schudden. Je kan blijven wikken en wegen, maar het effectiefst is nog steeds gewoon gáán, gewoon…

De weergaloze documentairereeks Borderline op Canvas geeft een pijnlijk inzicht in de gevolgen die ontstaan als politieke- of andere ideologieën grenzen creëren tussen gemeenschappen. Volkeren, stammen, families, vrienden, ….die van de ene dag op de andere dag verdeeld worden, niet meer samen kunnen zijn en soms verworden tot bannelingen of vijanden. Een hoop stenen geeft aan waar de landsgrens…

Het is tijd voor Kerstmis; een lichtsluier en gekunstelde samenhorigheid. Zou het dit jaar anders zijn? Het lijkt me broodnodig. Hoe diep kan een maatschappij zakken? Oneindig diep. Verwonderd en gefrustreerd kijk ik rond naar wat er zich ontvouwt. Het maakt me bang en bedroefd. Trommels en Russische muziek, hitte, zweet,..ik zie mensen om me heen wiegen, glimlachen, zuchten, lekker dicht naast…

Ik oefen in non-conformisme, dat gaat me niet altijd goed af, aangezien ik grotendeels een semi-neurotische, onzekere kwezel ben, die al vlug vervalt in oneindig getwijfel en gepieker. Dit geheel los van mijn feitelijke capaciteiten, die anderen zien, maar ik niet voél. Dus, lig ik wakker, al wekenlang. Ik zombie door het leven door het structurele slaaptekort. Ik dacht te fladderen, zo van…

Ja, ik ga het dan toch nog eens over Corona hebben. Dus, al degenen die hier niets meer over willen horen/lezen, snel wegklikken deze handel. Wie iets kort wilt, is er ook aan voor de moeite,… Nuancering vraagt nu eenmaal om iets meer woorden dan sterke stellingen. Laatst vroeg een vriend aan mij; Missim, kan je eens heel rustig uitleggen waarom je je niet wilt laten vaccineren? Dat vond ik nu…

De wereld zijn we volop aan het verkloten, de aarde verdrinkt, verbrandt en we discussiëren alleen nog maar over spuitjes. Zodus, hier uw afleiding; het gewone leven. Meer specifiek; mijn liefdesleven. Na gelukzalige (vakantie)weken van zon en vrijheid, probeer ik mijn leven weer enigszins onder controle te krijgen en te voldoen aan maatschappelijke verwachtingen, dus ruim ik mijn bus leeg,…

Jan zit in zijn ‘ik ben twee-en-ik-zeg-nee-fase’, verklaart de moeder verontschuldigend. Had ik maar vroeger nee leren zeggen, dat had me veel ellende bespaard. Ik ben getraind in conformeren, beantwoorden, invullen, geven, dienstbaarheid en plicht. Ik ben, correctie wàs, bijzonder goed in ‘aan verwachtingen voldoen’. Mijn psychiater vroeg me ooit;… Maar, Missim, wat wil JIJ…? Hoe voel JIJ je…

‘t Is moeilijk om te schrijven. Ik had me voorgenomen om niets meer te schrijven over Corona aangezien ik nog steeds gemuilkorfd ben. Dat is spijtig, ik zou zo graag mijn volle lippen nog eens knalrood stiften en dan iedereen markeren met rode zoenen. En, dà mag niè.Dà mag niè – ik kan het niet meer horen !Iedereen laat zich lustig volspuiten om op vakantie te kunnen vertrekken of hoopt dan van…