wide-awake

Przez dwa lata władze miasta wycięły 22 tysiące drzew. Wasza chciwość, was udusi.

ONTOLOGIA DLA UBOGICH DUCHEM Pod pręgierzem człowiek o twarzy konia macha gumowym łbem. Wystukuje pałkami na dnach pojemników rytm. Nierówno. Nieudolne techno. Ludzie uśmiechają się do kija. Finezyjnie wykrzywione twarze. Samojebki. Każdy chce pokazać światu dowód na własne istnienie. [Uber Zeit by Jurgen Klauke]

TRYBUNAŁ PROSTYTUCYJNY A wiosną – niechaj wiosnę, nie Polskę zobaczę. Unifikacja Europejska. Porażka Obywatelska. Ledwo i Zdradliwość. Moc żywych trupów. Chłoń, chłoń parlamencie. Państwo. Kultura. Co to będzie? Głośno wszędzie, głupio wszędzie. Nienawiść echem się niesie. Parada trybunów pełna uniesień. Nie ma zgody! Na te schody! Krzyczą fani wind. Komunały i banały. Debata abnegata. Malolkontenci, egoterroryści, emocjonalni faszyści, cinkciarze przy okrągłych stolikach. Beneficjenci splendoru, tak żałośnie rozmieniający się na drobne. Galopująca prostytucja. Nowa Konstytucja. [photo by Evelyn Bencicova and Adam Csoka Keller]

Nie to nie Serce nie słucha. Serce to suka. Serce nie sługa

Im wyżej małpa wspina się, Tym lepiej widać jej ogon. Nigdy nie mów, że ktoś szczęśliwy jest Póki żyje, bo życie mści się srogo. Bóg ma Kościół, a diabeł ma kaplice - To trujące grzyby, które rosną wokół pnia. Całe dobro świata można schować pod spódnicę I wciąż jeszcze się zmieścimy tam i ty, i ja. [artwork: Zbigniew Rogalski, Untitled, 2002, oil on canvas, 65 x 80 cm]

Człowiek zredukowany do funkcji. Niebywale użyteczny, niesłychanie nijaki. Przewrotność końca świata polega na tym, że nigdy nie nastąpi. Ludzie zwyczajnie wykończą się sami. Nie dając żadnego dowodu na własne istnienie. Beton, centra handlowe, masa bitumiczna. Matko Ziemio, wybacz, byłaś śliczna. [artwork: Mapa świata, Zbigniew Rogalski]

a liryc for bad girls it’s night, it’s muggy, do i don’t give a hoot about anything and any potential seductresses blurred at bus stops skimpily dressed bodies in sizes s&m, fishnet stockings thighs, fingers deft and nice which can ce something salty in mouth I wany to hum but I can’t name that tune. there’s only a dry sobbing when o, so drizzly the night appears under the eyelids like in hackneyed cover of a bdsm group: how to lick wounds accurately inflicted? reaction must be instantaneous like a shutter a flash, a castle and I, lightning up and umconquered liryka dla niegrzecznych dziewczynek jest noc jest parnie więc gwiżdżę na wszystko i wszystkie potencjalne bałamutnice rozmyte na przystankach roznegliżowane ciała w rozmiarach s&m, kabaretowe nóżki, zręczne paluszki które bywają niekiedy słone w ustach chcę nucić pod nosem, lecz nie wiem jaka to melodia? jest tylko szloch suchy gdy dżdżysta wydaje się być noc pod powiekami jak w zgranym coverze grupy bdsm: jak lizać rany celnie zadane? rekcja musi być błyskawiczna jak migawka flesz, zamek i ja rozjarzający się i niezdobyty liryc by Kamil Zając Translation into English: Magdalena Bartnik  

photo by Albert Nicomedes

Wierszobranie Niekiedy znajomi pytają mnie czy nadal piszę wiersze. Zazwyczaj odpowiadam różnie, kwadratowo i podłużnie. Teraz już wiem, że to nie ja je piszę, tylko one się piszą mną. Napisałem wiem, choć nie ma we mnie pewności To się zwyczajnie czuje, albo i nie. Mówić wierszem od czasu do czasu. Owszem. Ciągnie zająca do lasu.

Striptiz Labirynt oczekiwań czy spirala rozczarowań? Treść i forma winny być tożsame jak kształty. Estetyczne preferencje, lepiej mniej, a nie więcej i więcej. Zachłanność? Już dość! Ironia okrywa welwetowym woalem wkurwienie i złość. Bezradność to fatalny stan. Nigdy nie jesteś sam na sam z samym sobą, jestestwem, podmiotem, osobą? Wybierz liczbę mnogą. Dzierżaw zaimki, celebruj chwilki, strój się w minki. Delikatnie, bezszelestnie, bez spinki.

Michel Houellebecq interview

Wyniki między wersami               Jagodzie i Zabrowi za tysiąca. Warto najpierw potruchtać, żeby potem biec. Lecisz. Kolejka mydeł. Can i help you? Anything special? Yes! Feat Fat Bit. Wiara czyni cuda i na tym polega gra. Mogę zrobić cokolwiek, ale nigdy wszystko. Jeśli nie ma stole, to nie ma o czym gadać. Wyobraź sobie, że jesteś nad prezbiterium i słuchasz na słuchawkach kawałka Jesteś Bogiem. Z wysokości nad ludźmi możesz poczuć się jak Magik. Kobiety mają dni płodne, mężczyźni miewają produktywne. Zła passa trwa. Jestem poetą i chciałbym wygrać tę rozgrywkę strategicznie nie fartem, bez żartów. Co mnie wołacie jak same kupy rzucacie? Gówno z pierwszej ręki. To jest dobre! Te skryba weź to zapisz! Kiedy unoszę dłoń z intencją rzutu zmieniam się w gracza czy nadal jestem poetą? I nic? Mydło! Kupa. Teraz twój ruch. Zobacz na typa! Znowu wpadł w wir poezji. Rzucasz jedną czy zapisujesz? Szybka decyzja. Szybka decyzji? Piątka. Masz 35 i rzucasz wszystkim. Stabilne rozpoczęcie. Trzydzieści pięć lat? Nie. Oczek. Czterdzieści lat minie jak bat, świst i trzask. Szef wyczuł zapach marihuany w kościele pod wezwaniem Marii Magdaleny. Grzeszenie bywa przyjemne jak wygrzewający się w słońcu gibon. Jagodowe wzgórza, wdrapywanie się to moje życie. Mata, forma, kolor, potencjalna hegemonia z owocowym posmakiem, podściółką, lasem. Możesz podać mi tytoń? Każda karta lubi dym. Oczywiście, proszę, specjalnie dla Ciebie. Po trzech kreskach robi się temat lub rozpacz. Niekiedy rzucam się w wir poezji zamiast rzucić kośćmi. Rzucone versus rozrzucone? Słowa. Nie wiem czy piszę dobrze, ale jest napisane, że ciekawie czytam grę w życie. Tak? To znakomicie. Nawet jeśli na lekkim zgrzycie? W życiu ważne są empatia, szczerość i zżycie. Twój Ruch. Buch. Przestań już to pisać. Mów!