I saw something that reminded me of you. I wanted to show you, but then I remembered that we don’t talk anymore.

How a person reacts to your sadness says a lot about how long they’re going to be in your life.

You know you really love someone, When you don’t hate them for breaking your heart.

If we wait until we’re ready, we’ll be waiting for the rest of our lives.

When a person tells you you hurt them, you don’t get to decide you didn’t.

Imagine being with someone where it’s safe enough to just talk for hours about your fears and the things you’re ashamed of … Imagine …

jeżeli kiedykolwiek przestaniemy rozmawiać,

“Czasami ogarnia mnie rozpacz i chociaż wiem, że już nigdy się nie zobaczymy, część mnie chce pozostać przy Tobie na zawsze.”

“Jej pierwszym widok pamiętam do dziś, uśmiech może na sam początek nie pokazywał miłosci ale posiadał więcej ciepła niż słońce, oczy niebieskie, nie takie same jak inne, ich błękit przypominał wesołe niebo podczas pierwszego dnia wakacji, w jej wzroku mogłem to widzieć codziennie, usta to rarytas ile razy je całowałem to dalej do dziś nie umiem opisać jej aksamitnych i połyskujących w dziennym świetle warg, cała ona to zwykła kobieta o niezwykłej boskiej urodzie, o której marzy każdy mężczyzna.”

I feel myself shutting down, closing off, like I should tell people, ‘No, we don’t use this heart anymore. It’s too fragile.

“So many versions of just one memory, and yet none of them were right or wrong. Instead, they were all pieces. Only when fitted together, edge to edge, could they even begin to tell the whole story.”