vera

Hım tanıdık geliyor

Bu saatten sonra yediğim darbelere üzülecek değilim. Gelirsiniz, gidersiniz, sevmezsiniz. İsterseniz yalanlarla karargah da kurabilirsiniz ama sakın düşmeyin, önceki gibi tutmayacağım çünkü.

kızmadım, öfkelenmedim. kibirli ya da gururlu da değilim. sadece çok üzüldüm ve bu senin anlayabileceğin gibi değil.

İnsanları zorla kendi cennetinize götüremezsiniz.

Belki sizin cennetini onların cehennemidir.

unutursun biliyorum

Kimse kimseyi unutmuyor ama asla karşı tarafın istediği biçimde hatırlamıyor.

Sesini duyduğumda, içimde uçuşan bir şeyler var. Sesinde, mutluluk bahçeleri var. Dünyanın tüm kötülüklerini unutturacak bir şeyler var.

Nilgün Marmara'nın intihar mektubu, geçtiğimiz sene yayınlanmış. İntiharından sonra eşi; ‘Şiir yazdığını bile bilmezdim, bir kenarda pıtır pıtır bir şeyler yazardı’ demiş. İşte bu kadar basit her şey, “Anlaşılamamak birbirine en yakın iki insan arasındaki derin bir uçurummuş…“

“Beni anlamıyorlardı. Zarar yok. Zaten beni, daha kimler anlamadı..”

seni sevmiş olmaktan pişmanlık duymamak için çok çabaladım

bilmiyorum ki. insan ağlaştığı insana öyle kolay yüz çevirebilir mi?

onu düşünmekten kafayı yiyecek duruma geldim ama onun aklının ucundan bile geçmemişim.

“bana sırt çevirmene sebep olan her şey seni bir ömür sınasın.”