Veda kuşları

Seni bana sen çok gördüysen kader ne yapsın…

Düşünsene; ikiz alevin sandığın, kaderin olduğuna inandığın ilişki aslında hiç yaşanmaması gereken bir narsist empat ilişkisi çıkıyor…

Birgün bana gelirsen seni affedemem. Çok kırgınım sevgilim. Çok yorgunum. Ne hastalıkla mücadele ederken sordun hatırımı ne de depremde. Dönme. Dönersen nasıl hesap vereceksin gönlüme?

3B dünyaya döndüm sanmıştım. Ama yine evimde kendi kendime hayatı sorguluyorum. Sanırım bu sorgulama hiç bitmeyecek. Ta ki gerçeğe ulaşana kadar…

Çok değiştim farkındayım. Trip atmıyorum, kızmıyorum, kıskanmıyorum, inat etmiyorum artık. Hayata eskisi gibi bakmıyorum. Mal mülk istemiyorum mesela, yük olur. Ruhumu arındırıyorum yavaş yavaş. Çünkü uyanış vakti geldi biliyorum. Kim bu yolculuğun hangi evresinde görebiliyorum. Kimler hazır, kimlerin yolu uzun… Hayatımdan çıkan insanların hayatımdaki görevlerinin bittiğini kabul ediyorum. Vazgeçmenin erdemini öğreniyorum. Ölümün sonsuz özgürlük ve Yaratıcıya kavuşmak olduğunu biliyorum. Dünyanın, alt benliklerimizi eğittiğimiz bir okul olduğunun farkındayım. İyi ve kötü tüm yaşam deneyimlerimi sevgiyle kucaklıyorum. Ben eskisi gibi olamam ama, sizin de yanıma gelmenizi bekliyorum ✨

Bizler batmakta olan bir ülkede doğmuş, çok ama çok sabırlı evlatlarız.

Bana verdiğinizi iddia ettiğiniz değere inanmıyorum. Çünkü onu davranışlarınızda göremiyorum.

Sana ölüyorum dedim. Arkana bile bakmadın. Gülümsedin.

Tertemiz bir sevgi kurumuş bir kalbin ellerinde heba oldu…