D.

"Sevgilim, şu korkaklar mesafe diyorlar yan yana olmadıkları anlara. Bizim aramızda bulunan zamanı, ben cennetten çalacağım."

Adını bütün ömrümce aklımda taşıdığım sokaklarda, kendi adımı unutacak kadar kayboluyduğum bir akşamda, ismini fısıldayarak buluyorum yolumu.

"İnsan sevdiğinin en küçük kusurunu gözünde büyütür, bazen de en büyük kusurunu affeder." der Peyami Safa. Hepimiz biliriz ki günah değildir sevmek fakat bir çeşit cezadır. Sevmek, sevdiğin kadar yenildiğin bir savaştır bütün içsel duyguların ve kalbin arasında. Bilinçli bir sarhoşluktur ve insanoğlu tam olarak bu sebepten ötürü eğilimlidir sevdiğinin en büyük kusurunu affetmeye. Beni düşünmediğini bildiğim soğuk gecelerde, seni çağıramayacak kadar küskün ve çağırsan gitmekten kendimi alıkoyamayacak kadar ihtiyaç duyuyorum sana. Yanı başında değilim belki ama gönlümde ilk günkü gibisin hâlâ. Ne eksik, ne de fazla.

Ufacık şeyler bana dünyanın sonu gibi geldiğinde, dizlerinde teselli aradığım günlere daha derin bir hasretle bakıyorum.

Sensizliği ilk kez seninleyken tattım.

Gözlerinde gördüm bütün İstanbul'u.

Özlemek bu, dokunmakla geçmiyor.

Susturdun beni de, küstürdün hayata.

"Sevmek diğer tüm duyguların annesidir." Der şair. Sevgin kalbime denk gelmediğinden beri öksüzüm ben.