| va 301

Vermeer ve Spinoza Pontus Hulten

Sanat, felsefe Çeviri: İnci Uysal Sunuş: Sarkis Redaksiyon: Ece Erbay Kasım 2012 ISBN 978 975 8686-69-8 76 sayfa, 13,5 x 19,5 cm Freelife 215 gr, Enzo krem lüks 70 gr 13 TL

“Bu metin Pontus Hulten’in yapmak istediği tezinin özüdür. Tezini yapamadı zira müze direktörlüğü zamanının tümünü aldı. Ancak bu metnin etkisi yetmişlerin sonu seksenlerin başında Pompidou Müzesi’nde direktörlük yaptığı yıllarda ‘Sanat Alanları’nı genişleten ‘Paris-Moskova’, ‘Paris-Berlin’… sergilerinin özünde hissedilir: Sanatı sınırlardan kurtarmak, sanatı bilim, ilim, politika… alanlarıyla zenginleştirmek.

1990’ların ortalarında gerçekleştirmek istediği bir sergi vardı: ‘Vermeer Spinoza’ sergisi. Dünyamızdan ayrılmadan önce gerçekleştiremediği tek sergi bu oldu: Spinoza’nın mercekleri Vermeer’in ışıkla yıkanmış yapıtları, Spinoza’nın yere göğe bağlı seslenişi ve Vermeer’in bu sesi duymuş olması.

Pontus’un bu metni bir mercek gibidir zaten, Spinoza’nın Vermeer’le birleştiği ışıklı bir oda müziğidir.”

Sarkis, Nisan 2012

Henri Matisse

Interieur aux Aubergines 1911

“Term applied to the work of Giorgio De Chirico and Carlo Carrà before and during World War I and thereafter to the works produced by the Italian artists who grouped around them. Pittura Metafisica was characterized by a recognizable iconography: a fictive space was created in the painting, modelled on illusionistic one-point perspective but deliberately subverted. In de Chirico’s paintings this established disturbingly deep city squares, bordered by receding arcades and distant brick walls; or claustrophobic interiors, with steeply rising floors. Within these spaces classical statues and, most typically, metaphysical mannequins (derived from tailors’ dummies) provided a featureless and expressionless, surrogate human presence. Balls, coloured toys and unidentifiable solids, plaster moulds, geometrical instruments, military regalia and small realistic paintings were juxtaposed on exterior platforms or in crowded interiors and, particularly in Carrà’s work, included alongside the mannequins. In the best paintings these elements were combined to give a disconcerting image of reality and to capture the disquieting nature of the everyday.”

"Space does not exist, it has to be created... Every sculpture made on the assumption that space exists is wrong, there is only the illusion of space." Alberto Giacometti: The Origin of Space: Retrospective of the Mature Work https://www.goodreads.com/book/show/10214268-alberto-giacometti