Vivienne

Hejka!! Jak to czytacie to pewnie już jestem w garwolinie bez bucha, telefonu czy piguł (ustawiam sobie to w zaplanowane posty), mam przyjęcie 1 października o 11, będę pisała notatki o pobycie które pewnie nigdy nie ujrza światła dziennego. Strasznie się stresuje i już tęsknię za moją przyjaciółka mimo że jeszcze nie jestem zamknięta. Cholernie mi przykro że moje życie poszło w tym kierunku mimo że sama sobie to zafundowałam. Mam wrazenie ze juz nigdy nie będę w stanie zyc bez mojego ciepłego kocyka. Chciałabym powiedzieć młodszej mnie żeby nigdy nie zaczynala- że wyda na to wszystkie swoje oszczędności które miały iść na nowy instrument, że straci zaufanie mamy, że jej ojciec znowu zacznie odpierdalać bo dostał papiery z szpitala które są chuja warte, a przede wszystkim że nie będzie w stanie żyć bez tego uczucia, nie będzie w stanie z tego prawdopodobnie nigdy wyjść bo jakikolwiek trigger może ją popchnąć w to gówno z powrotem. Chciałabym napisać tak dużo ale jednocześnie w mojej głowie jest tak mało podczas gdy wiem ze moje emocje są zbyt wielkie i jest ich zbyt dużo żeby je opisać. Dziwne uczucie. To nie jest nikogo jebana estetyka polegająca na wstawianiu zdjęć kresek z estetycznymi cytatami (mam ochote sie odstrzelic jak to widze)- to jest choroba. I nie wiem czy tu wrócę, nie wiem czy chce tu wracać- siedzę tu od kilku dobrych lat i jest źle. Najpierw jako blog ed, a teraz jako lekomanka/narkomanka. Zaczęło się od dxm i kody, a skończyło się walnięciem źle w żyłe.

Wyrwane z kontekstu tego bloga ale jestem dumna z tego outfitu i chce się pochwalić (I am at my peak when I am at my lowest)

Jak ja kocham gdańsk. Wysiadłam z pociągu o 23, pełno ludzi z meczu, moje zmysły od razu dostawy dawkę zapachu alkoholu, papierosów, zioła i szczyny. Po drodze kilka meneli których ratownicy medyczni, policja i straż z dworca musiała trzymać żeby w ogóle się utrzymali na nogach bo zygali pod siebie i ledwo kontaktowali.

Tak się nachlałam że zygałam 3 razy, nic nie pamiętam, prawie zasnęłam w autobusie, śpiewałam punkowe piosenki, kłóciłam się z kolegą o to czy dane zespoly są dobre czy nie, mama się mnie zapytała czy coś piłam i przelizałam się z przyjaciółką. Wole ćpać niż pić przynajmniej wtedy mam siłę gadać albo stać