#narkoba

Hejka!! Jak to czytacie to pewnie już jestem w garwolinie bez bucha, telefonu czy piguł (ustawiam sobie to w zaplanowane posty), mam przyjęcie 1 października o 11, będę pisała notatki o pobycie które pewnie nigdy nie ujrza światła dziennego. Strasznie się stresuje i już tęsknię za moją przyjaciółka mimo że jeszcze nie jestem zamknięta. Cholernie mi przykro że moje życie poszło w tym kierunku mimo że sama sobie to zafundowałam. Mam wrazenie ze juz nigdy nie będę w stanie zyc bez mojego ciepłego kocyka. Chciałabym powiedzieć młodszej mnie żeby nigdy nie zaczynala- że wyda na to wszystkie swoje oszczędności które miały iść na nowy instrument, że straci zaufanie mamy, że jej ojciec znowu zacznie odpierdalać bo dostał papiery z szpitala które są chuja warte, a przede wszystkim że nie będzie w stanie żyć bez tego uczucia, nie będzie w stanie z tego prawdopodobnie nigdy wyjść bo jakikolwiek trigger może ją popchnąć w to gówno z powrotem. Chciałabym napisać tak dużo ale jednocześnie w mojej głowie jest tak mało podczas gdy wiem ze moje emocje są zbyt wielkie i jest ich zbyt dużo żeby je opisać. Dziwne uczucie. To nie jest nikogo jebana estetyka polegająca na wstawianiu zdjęć kresek z estetycznymi cytatami (mam ochote sie odstrzelic jak to widze)- to jest choroba. I nie wiem czy tu wrócę, nie wiem czy chce tu wracać- siedzę tu od kilku dobrych lat i jest źle. Najpierw jako blog ed, a teraz jako lekomanka/narkomanka. Zaczęło się od dxm i kody, a skończyło się walnięciem źle w żyłe.

Wstrzyknij we mnie choć raz ostatni szczęście,

Aku pernah jatuh cinta sebelumnya, rasanya seperti narkoba. Pada awalnya, itu membawa euforia yang luar biasa. Keesokan harinya aku menginginkan lebih banyak. Aku belum kecanduan, tapi aku menyukai sensasinya, dan aku pikir masih bisa mengendalikan berbagai hal. Aku bisa berpikir tentang orang yang dicintai selama dua menit lalu melupakan mereka selama tiga jam. Tapi kemudian aku mulai terbiasa dengan orang itu, dan aku mulai bergantung padanya. Sekarang aku memikirkannya selama tiga jam dan melupakan dia selama dua menit. Jika dia tidak ada di sana, aku merasa seperti pecandu yang tidak dapat memperbaikinya. Dan sama seperti pecandu, aku mencuri dan menghina diri untuk mendapatkan apa yang dia butuhkan. Aku bersedia melakukan apa saja untuk cinta. Titik di mana membutakan nalar serta dibutakan iman tidak lagi terlihat jelas bedanya.

Pengedar Sabu di Kebun Sawit Inhu Ditangkap, Sembunyikan Barang Bukti di Lubang Tanah

7 Kg Sabu Dikubur di Tanah dan Kebun Sawit, Tiga Pengedar di Rupat Dibekuk Polda Riau