bazen çatı katı olduğum anne biriciğime saçlarımı okşattırmak istiyorum. o memleketten ciğerimi söktürüp kaçtım bazen koşa koşa geri dönmek istiyorum. nazlı bir gün şöyle demişti, hep küçücüklüğünden isyan ettiğimiz bu şehrin koca bir mezarlığa dönüştüğünü gördük. anne biriciğin o tok sözüne dönmek, bir tilki kurt kürkü olmak, beni hep korkutur. yine de bazen gerisin geriye adım atmak isterim. bak şu an saçımı okşasın isterim. çatı kapı kol duvardır belki ama yaralanmış yarılmış sedeften buhranlaşmış elleri saçlarımda gezsin isterim. küçükken gezmişti bir kere. koltuğun kenarından düşmüştü kolları elleri bulmuştu saçlarımı. gezinmişti yollarımı. çiçeklerimi koklayıvermişti. bir kere de ben zorla düşürmüştüm ellerini baş ucuma. sonra da hiç bulmadı yolumu. şimdi eşek kadar olduk yirmi yıldır yalnızlığı ve günahın keçiliğini yapan kadının arkasına dikildik. bazen isterim ellerini. bir sütüne muhtaçmışım gibi. allah'ım biriciğin bana sunamadığı sevgiyi sen ona sun ki yalnız hissettiği her anda düşsün ellerin baş ucuna. suratına yükseltilen her haksız çığlığı kıs ki dökmeyiversin sessiz ağlayışlarını. saklanmasın küçük bebeğim boncuklarımdan. ben de devirdim yirmi az yılı da. öyle. ben tıkınırım küçük kırıntıları.

its snowing like its the end of the world

uzağa doğru fırlattığın şeyin üstüne yürürsen yarışı kazanmış olmazsın

bir an önce bahar değil sonu gelse de bazı anlarda içimin yumuşacık olduğunu hissedebilsem. dışarısı vücuduma ne kadar sert çarpsa ben o kadar çok gülümsüyorum.

bu gök kubbesi rutubetten bir ceset çıktı, yarattığınız bu canavara gururla savrulun. şimdi son kez mutlu aile tablosu için şu kameraya gülümseyin.

yukarıdaki. yukarıdaki! ey sen, yukarımdaki! ruhuma dinginlik ver yoksa beni sok soğuk sıcak memleketlerin kara acılarının içine! yukarıdaki. beni bir kuş et uçayım. ya beni kurban et, boğazımı vereyim. ya da ruhuma hafif bir esinti. bir sonbahar hışırtısı gibi. yukarıdaki!

ölüp ölüp dirileceğim. yıllar benim boynuma yük aklıma kist. tez zamanda topraktan yıkanırım belki kafamdan aşağı şeytanlar. olur olmadık kişiler toplanır vah gülüm ah gülüm. yürek sızlatır belki kahkaha attırır. en nihayetinde ben ve toprak ben ve toprak.

gurur duyuyorum seninle*

on bira senin ruhundan güzel kokar dudaklarında. çakır zihnin ile numaramı tuşlayıp ben meleğimi aradım dimi, nasıl aradım ki acaba diye konuşursun ya bıdır bıdır. derim ki yirmi iki yıl görmüş adam peltek çocuk olur elimde. sağa sola koşturur yaramazlık yapar dibimde. sapsarı saçları uzuuun kirpikleriyle dolanır dilime. öyle büyüksün öyle büyüksün ki içimde. utanmasa belimi iki kere dolayacak kollarının yanında küçücük çocuğumsun peltek.

sadece matem ablayi cok ozluyorum