Stories

De verkiezingen van zondag 26 mei hebben duidelijk gemaakt dat onze democratie in crisis is. Vooral toen ik die infographic op de VRT zag dat we eigenlijk op dezelfde manier stemmen als midden 19e eeuw... Tijd om “out of the box” te denken. Hier alvast enkele zaken om over na te denken...

Kiesplicht

is dit nog van deze tijd?

niet gaan kiezen is ook een keuze en belangrijke graadmeter

nee, blanco stemmen is hier niet mee te vergelijken

het zou alvast de je-m’en-fous-tisten thuishouden

(Sociale) media en fake news

een van de voorwaarden van democratie is een onafhankelijke en kwalitatieve pers

die wordt evenwel in snelheid gepakt door sociale media...

... en daar zitten geen (fake news) filters op

moeten we politici verantwoordelijk houden voor het verspreiden van foutieve berichten?

in Engeland wordt Boris Johnson alvast aangeklaagd voor de (minstens misleidende) Brexit slogan dat Groot-Brittanië £350M per week aan de EU verliest

Modulair stemmen

Vond je standpunt 2 en 3 van partij A wel goed, maar ook standpunt 4 van partij B en vooral standpunt 8 van partij C ?

als ik dan voor partij A kies, betekent dit dat ik automatisch haar andere standpunten steun ? Ook nummer 5 waar ik het eigenlijk niet eens mee ben ?

moet een coalitie het over alles eens zijn vooraleer er geregeerd kan worden of mogen er wisselmeerderheden gevormd worden in het parlement ?

dan komen we ineens bij de particratie waarin we leven - hoe democratisch is het als kieslijsten worden opgesteld door partijhoofkwartieren ?

moeten we die partijen zo veel subsidies toestoppen

Lange termijnvisie

die snijden we af door om de 4 à 5 jaar verkiezingen te houden

in het laatste jaar voor de volgende verkiezing wordt de gaspedaal al gelost

kunnen we een orgaan verkiezen dat langer kan werken en daardoor verder kan plannen ? met de juiste experten aan boord ?

Scheiding van tafel en bed

Vlaanderen en Wallonië leven al een tijdje naast elkaar

100 years ago the German army moved in to neutral Belgium to attack France from the north. The great world war had started in Western Europe. 9 million military and 7 million civilians would die between 1914 and 1918. Unfortunately, it took Europe another world war (1939-1945, with estimated casualties between 50 and 85 million worldwide) to realise that going to war does not resolve issues, certainly not in the absence of a political solution.

In 1952 Belgium, France, (West) Germany, Italy, The Netherlands and Luxemburg established the European Coal and Steel Community, the first international organisation based on the principles of supranationalism. It was the nucleus of what would later become the European Union. France and Germany, who had fought many wars and had so many reasons to keep hating each other, realised that the only way to live in peace is to make friends with your neighbour.

The French and German Presidents commemorating the start of the first world war 100 years ago.

It is at the background of this commemoration that it saddens me to see so many conflicts around the world, not the least the never ending Israeli-Palestinian conflict. It is clear that Israel is in control of the situation. It has a very powerful army and controls borders and trade of the Palestinian territories. Being in control, Israel has two choices. Either it continues the military solution or it chooses a path to lasting peace.

In the last couple of weeks, Israel "Defence" Forces attacked Hamas in Gaza but it also killed many civilians, including woman and children, even in official UN shelters, violating the Geneva conventions and prompting condemnation from the United Nations. By terrorising the civilian population, Israel is sowing the seeds for more Palestinian terrorists and for the next open conflict. It is a vicious circle.

In 2003 I found myself negotiating the rent of a new office space in Italy. Opposite of me was the late Dr. Gian Franco Boveri, who worked with our company's founder the late Dr. Stanley J. Buckman to sell products in Italy. In the 80ies Buckman acquired Boveri's distribution company, but we still shared offices with his mother company Carbocrom. When Boveri built a new office space on top of a next door warehouse, he offered to rent it to Buckman Italy.

picture of me sitting in Dr. Gian Franco Boveri's impressive office, walls decorated with framed bank notes from currencies all over the world (photo taken by Dr. Boveri himself)

We reached a point where we held our positions, offer and demand not in reach. Then Boveri said to me: "Stringiamoci la mano sul ponte di Bassano" - let's shake hands on the bridge of Bassano. I never heard of the expression, so Boveri explained.

At the end of World War I, the frontline in Italy ran just south of the Alps, along the Brenta river, dividing the town of Bassano in two. On one side was the Austrian army, representing the German and Austrian-Hungarian axis, on the other side the Italians who in the first world war fought with the Allies. A wooden bridge over the river linked the two parts of town. When the armistice was announced in November 1918, an Austrian officer on one end and an Italian officer on the other end walked towards each other on the bridge and shook hands in the middle. Since that day, the expression of shaking hands on the bridge of Bassano means to meet each other half way, reach a compromise. And so we did.

the wooden bridge across the Brenta in Bassano del Grappa, restored as it was early 20th century

Later that evening I went for groceries in a supermarket and my eye fell on a bottle of grappa, the Italian after-dinner drink, a type of brandy made from grape pulp. The label read "Bassano" and had a picture of the bridge on it. Produced by the Nardini distillery, it read "Bassano - al ponte dal 1779". Indeed the company Nardini is still located just next to the old bridge and produces grappa, acqua vitae and other liquors.

Toen ik klein was deed ik niets liever dan bons uit kranten of magazines knippen en ze invullen. Ik hield van formulieren en handtekeningen plaatsen - ik was een geboren 'administro'.

Met de invoering van de euro in 2002 werd de Eurocheque definitief afgeschaft. De 21ste eeuw diende zich electronisch aan. Of toch niet? We hadden nog steeds maaltijdscheques en er volgden als snel opleidingscheques, eco-cheques, dienstencheques, cultuurcheques, sportcheques, ...

Met mijn eerste eco-cheques trok ik naar mijne vélomaker voor een fietske voor de kleine. Helaas, het systeem is te duur voor die kleine zelfstandige. Hij verliest er te veel aan. Uiteindelijk heb ik er bij een grote keten een tv voor mijn schoonmoeder mee moeten kopen om te vermijden dat de cheques zouden vervallen. Anders hadden de Sodexo's van deze wereld er nóg meer aan verdiend.

Geërgerd door deze en andere cheques sprak ik onze toenmalige minister van administratieve vereenvoudiging Vincent Van Quickenborne aan. Via twitter, natuurlijk. Die antwoordde dat de cheques er gekomen zijn op vraag van het VBO. Q kijkt dus niet verder dan zijn neus lang is.

Waarom schreeuwen de bedrijven om mogelijkheden voor hun werkgevers iets extra te geven? Juist, omdat we gebukt gaan onder de hoogste belastingsvoet in deze wereld.

Om die druk te omzeilen geven werkgevers cheques uit waar geen of minder bijdragen moeten op betaald worden. We zetten dan een volledig parallel circuit op, drukken geld (euh, cheques), brengen het in circulatie en laten het geduldig tellen en afstempelen aan de kassa. En binnenkort komen er elektronische maaltijdcheques. Als dat geen vooruitgang is.

Heeft er iemand aan gedacht om gewoon de belastingsdruk te verlagen? Om ons niet bezig te houden met cheques te drukken en te tellen? Waar is ons gezond verstand? Waarom huren bedrijven consultants in om uit te pluizen voor welke subsidies ze in aanmerking komen? Waarom zijn de provincies nog niet afgeschaft?